Γιατί θα πρέπει να θεραπευτώ, ή να θεραπεύσω, μ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο;

Γιατί θα πρέπει να πάψω να ψάχνω την τέλεια μέθοδο θεραπείας, μετά την απόκτηση ενός, δύο, ή περισσότερων πτυχίων στη θεραπευτική επιστήμη;

Γιατί θα πρέπει μ’ ένα κατσαβίδι, να κάνω όλες τις δουλειές του σπιτιού;

Ο δρόμος προς τη θεραπεία, δεν έχει πραγματικά όρια.

Είναι ένας δρόμος προσωπικός, που άλλον τον πάει πολύ κι άλλον λιγότερο μακριά, ανάλογα με τη συγκέντρωση, την ταχύτητα, την κατεύθυνση, την πίστη, την υπομονή και επιμονή, που θα έχει ο καθένας σ’ αυτή την πορεία. Είναι στην ουσία, μια πορεία στην κβαντική φύση του ανθρώπου που δεν τελειώνει ποτέ.

Ποτέ δεν μπορείς να πεις: «ξέρω τα πάντα για το πώς να θεραπεύομαι, ή και πώς να θεραπεύω». Δες τους γιατρούς. Μελετούν σκληρά, καθημερινά, για τόσα πολλά χρόνια, για να πάρουν την ειδικότητά τους και συνεχίζουν να μελετούν σε όλη τους τη ζωή. Και πάλι, ποτέ δεν θεωρείται απόλυτα επαρκής η κατάρτισή τους.

Όμως, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει πλάσμα στην Κτίση, που να μη γνωρίζει τα βασικά για το πώς να θεραπεύεται και πώς να θεραπεύει. Ακόμη και οι πέτρες, που τις θεωρούμε άψυχα όντα, είναι ικανότατοι θεραπευτές. Η κρυσταλλοθεραπεία, μια από τις πιο αποτελεσματικές θεραπευτικές, βασίζεται ακριβώς, στη γνώση της πέτρας να θεραπεύει και να θεραπεύεται.

Τι σε κάνει να πιστεύεις, ότι δε διαθέτεις καμία θεραπευτική ικανότητα; Ότι δεν ξέρεις τίποτε για τον οργανισμό σου, ή για τη θεραπεία του;

Μπορεί να διστάζεις ακόμη να το πιστέψεις, αλλά διαθέτεις όση γνώση και όση ικανότητα χρειάζεσαι, τουλάχιστον για να μην αρρωσταίνεις. Δεν είναι φαντασία αυτό. Είναι μια ικανότητα σε ύπνωση, αν είσαι ενήλικας. Είναι μια ικανότητα σε δίωξη και σε καταστολή, αν είσαι παιδί.

Για σκέψου: Το παιδάκι σου, ανοίγει το πρωί τη ντουλάπα του κι επιλέγει τα ρούχα που θα φορέσει, άσχετα με το τι του έχεις ετοιμάσει εσύ. Σήμερα, επιμένει να βάλει το κόκκινο κι όχι το σιέλ παντελόνι κι ας έχουν το ίδιο σχέδιο. Θέλει το καναρινί κι όχι το λευκό μπλουζάκι κι ας μην ταιριάζει τόσο. Εσύ επιμένεις κι εκείνο, επίσης. Τι συμβαίνει εδώ;

Απλώς το τετράχρονο παιδάκι σου, εφαρμόζει στον εαυτό του χρωματοθεραπεία. Κι ας μην ξέρει ακόμη, πού είναι η καρδιά, ή το νεφρό του. Ξέρει, ότι σήμερα χρειάζεται τη θεραπευτική ενέργεια του κόκκινου και του καναρινί για να είναι καλά κι όχι του σιέλ και του λευκού.

Πώς το ξέρει; Είναι μια φυσική του ικανότητα. Αν η επιμονή της δικής σου μαμάς να σου επιλέγει χρώματα δε την αδρανοποιούσε, θα είχες σήμερα ως ενήλικας κι εσύ αυτή την ικανότητα ενεργή. Τόσο απλά.

Σκέψου το κι αλλιώς: Αν η θεραπευτική ικανότητα δεν αποτελεί μέρος της φύσης σου, γιατί ζορίζεσαι τόσο μέσα σου όταν διστάζεις να αγγίξεις θεραπευτικά τον εαυτό σου, ή τους άλλους, ενώ ως μητέρα, δεν το σκέφτεσαι καθόλου να φιλήσεις το πληγωμένο χεράκι του μωρού σου, για να του περάσει ο πόνος; Και του περνά; Τα μικρά παιδιά, δεν υποκρίνονται. Πράγματι τους περνά.

Το σώμα, η ψυχή, το πνεύμα σου ξέρουν τι είσαι και τι μπορείς να κάνεις. Μόνο η λογική σου αντιδρά και σε πείθει ότι δε μπορείς. Μόνη αυτή σε αμφισβητεί και μάλιστα χωρίς αποδείξεις απέναντι στην τριαδική σου φύση, που σου δείχνει με κάθε τρόπο ότι ναι: ΜΠΟΡΕΙΣ και το ξέρεις κατά βάθος, ότι μπορείς.

Θέλω να σε προκαλέσω να ερευνήσεις αυτή τη φυσική σου κατεύθυνση: του «ΜΠΟΡΩ»! Να θυμάσαι, ότι η φύση σου δεν έχει πραγματικά όρια. Όρια έχει μόνο η λογική σου. Αν τα όρια που σου θέτει η λογική σου αντιβαίνουν στη φύση σου, η λογική σου είναι ο δεσμοφύλακάς σου κι όχι ο βοηθός σου, όπως γεννήθηκε να είναι.

Διάλεξε ποιος θέλεις να είναι εδώ τ’ αφεντικό και δράσε ανάλογα. Ξεκίνα τώρα, όχι αργότερα, όχι από Δευτέρα. Τώρα, είναι η στιγμή. Δε βρίσκεσαι να διαβάζεις τυχαία σήμερα, αυτές τις γραμμές. Τίποτε άλλωστε, δεν γίνεται τυχαία, οπουδήποτε. Ακόμη και το χάος, έχει την οργάνωσή του.

Άδραξε την πρόκληση και ανακάλυψε την ικανότητά σου στη θεραπεία, αλλά και κάθε άλλη ικανότητά σου.

Με φροντίδα και ενδιαφέρον

Γιάννα Ρουσοδήμου

Ολιστικός Φαρμακοποιός- Life Coach

The post ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΧΩΣ ΟΡΙΑ first appeared on Holistic You.

«Δεν ταιριάζει» να λες.

«Ταιριάζει» να απαντούν και αυτή η στιχομυθία να πάει, όσο αντέχουν τα νεύρα σου.

Πιθανόν να πιστεύεις ότι το παιδί σου μπαίνει σ’ αυτή τη διαφωνία από ιδιορρυθμία. Δεν είναι όμως έτσι.

Ο οργανισμός μας γνωρίζει πολύ καλά κάθε στιγμή τι χρειάζεται για να υποστηρίξει την υγεία του και το απαιτεί. Τα παιδιά επειδή ακόμη δεν έχουν φιλτράρει τις απόψεις τους στις έννοιες της «κοινωνικής αποδοχής», «κοινής λογικής», «καθωσπρεπισμού» κλπ., δεν έχουν πρόβλημα να προβάλλουν το «χρειάζομαι» του οργανισμού τους και να το διεκδικούν.

Τα χρώματα έχουν θεραπευτικές και εξισορροπιστικές  ιδιότητες. Το φως καθώς διαπερνά τα ρούχα μας μπορεί να θρέψει, να θεραπεύσει, να εξισορροπήσει όχι μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχή και το πνεύμα μας.

Μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτή η δυνατότητα; Αρκεί να σου πω ότι τα παιδιά με σύνδρομο Down, που έκαναν θεραπεία βρισκόμενα ορισμένες ώρες της μέρας μέσα σε ένα περιβάλλον ακτινοβολημένο με κίτρινο φως, έφτασαν μέχρι να θεραπευτούν. Ακόμη και τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους, άλλαξαν προς το φυσιολογικότερο. Καταλαβαίνεις λοιπόν, για τί μεγέθους δύναμη μιλάμε.

Αντίθετα, η απουσία χρώματος, το μαύρο δηλαδή, μπορεί στην κυριολεξία να σκοτώσει. Δεν είναι τυχαίο, που σε άλλες εποχές, οι γυναίκες που έχαναν τους συντρόφους τους υποχρεώνονταν να φοράνε μαύρα, μέχρι και κατάσαρκα. Αυτό δεν είχε σε τίποτε να κάνει με απόδοση τιμής στον εκλιπόντα. Ο λόγος που επιβαλλόταν, ήταν για να καθηλωθεί η δύναμη της γυναικείας προσωπικότητας και εξαντλούμενη και φυσικά η γυναίκα, να αποσυρθεί από το κοινωνικό τοπίο.

Οι ανδροκρατούμενες κοινωνίες, φαίνεται ότι φοβούνταν ανέκαθεν, αυτή την αστείρευτη γυναικεία δύναμη. Κι όταν έλειπε η φυσική παρουσία του άνδρα, που η μυϊκή του δύναμη μπορούσε να την ελέγχει, τη θέση του εκλιπόντος έπαιρνε η απουσία χρώματος, το μαύρο, που είχε ανάλογη ισχύ. Απουσία χρώματος=απουσία ζωής (δραστηριότητας, δημιουργικότητας, σχεδιασμού…). Ο οργανισμός πίσω από το μαύρο παραπέτασμα αδυνάτιζε σιγά σιγά νοητικά, σωματικά, συναισθηματικά και περιοριζόταν στο να συντηρεί μόνο το πρακτικό κομμάτι της ζωής με κόπο και αίσθηση κακουχίας.

Δυστυχώς, αυτό που άλλοτε επιβαλλόταν από το κοινωνικό περιβάλλον ως τακτική καθώς πρέπει πένθους, τυλίχτηκε με το πέπλο της κομψότητας και του απόλυτου must. Κι έτσι σήμερα μόνες μας οι γυναίκες περιορίζουμε την δύναμή μας, χάριν των επιταγών της σύγχρονης μόδας. Κι όχι μόνο αυτό. Τελευταία το μαύρο πέρασε και στις ενδυμασίες των παιδιών. Γιατί άραγε; Μήπως για να περιοριστεί και η παιδική δύναμη ζωής;

Το πόσο δύναμη στερεί από το σώμα η απουσία χρώματος=μαύρο, μπορείς να το διαπιστώσεις μόνος/η σου, αρκεί να αφαιρέσεις κάθε μαύρο ρούχο από την ενδυμασία σου για εικοσιμία μέρες. Στο τέλος της περιόδου αυτής, μπορείς να διαπιστώσεις το μέγεθος της αλλαγής και της ευεργεσίας του να φοράς χρώματα κι όχι να κρύβεσαι, πίσω από μια μαύρη τρύπα.

Και για όσους και όσες επικαλείστε την οφθαλμαπάτη του κρύβω «όγκο με το μαύρο» κάποιοι στυλίστες λένε, ότι αυταπατάστε: Το μαύρο πάνω σου, φωνάζει από μακριά ότι δεν αποδέχεσαι τον εαυτό του και ψάχνεις τρόπο να τον εξαφανίσεις, κάτι που δεν δημιουργεί ευχάριστες εντυπώσεις τριγύρω. Εκτός αυτού, το μαύρο αυξάνει επίσης την όρεξη για υδατάνθρακες (προϊόντα ζύμης, γλυκά), που είναι γνωστό ότι παχαίνουν, καθώς αυξάνουν την κατακράτηση νερού και λίπους.

Έλα λοιπόν, τόλμησέ το!

Το κόκκινο και μια βόλτα δυόμισι ωρών στον ήλιο, θα εξαφανίσει το συνάχι σου  χωρίς αντιβιοτικά, θα σε ζεστάνει όταν κρυώνεις, θα ανάψει τη διάθεσή σου για σεξ και θα σε στηρίξει όταν νιώθεις ψυχική εξάντληση.

Το μπλε θα κατεβάσει την πίεση σου και θα σε δροσίσει τις ζεστές καλοκαιρινές μέρες.

Το κίτρινο θα κρατήσει το μυαλό σου δραστήριο όταν μελετάς, ή δημιουργείς.

Το πράσινο θα ισορροπήσει την ενέργεια της καρδιάς σου και θα ξεκουράσει τις αισθήσεις σου.

Το πορτοκαλί θα σου ζεστάνει τη διάθεση και θα διώξει μακριά τις στενάχωρες σκέψεις σου.

Το βιολετί θα βελτιώσει τη διαίσθηση σου και θα σε κάνει να αισθανθείς όταν πενθείς την σημαντικότητα και το ατέρμονο της ζωής.

Το λευκό θα σε προφυλάξει από τις επιθέσεις των εντόμων και θα κάνει ευκολότερη την επικοινωνία σου με την Πηγή της Ζωής. Το πιο κατάλληλο χρώμα για να ντύσεις μια προσευχή.

Άρχισε σήμερα να πειραματίζεσαι και να απολαμβάνεις το θεραπευτικό άγγιγμα των χρωμάτων. Άλλωστε στη φύση, όλα έχουν χρώμα. Χρώμα λοιπόν. Χρώμα=ζωή!!!

Γιαννούλα Ρουσοδήμου

Φαρμακοποιός – Holistic Life coach

The post ΜΑΘΕ ΤΩΡΑ, ΠΩΣ ΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΕΣΑΙ ΜΕ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ first appeared on Holistic You.

Όταν ο οργανισμός σου βρίσκεται σε τέλεια ισορροπία, τα συναισθήματα που κυριαρχούν μέσα σου έχουν υψηλές συχνότητες όπως η χαρά, η ηρεμία, η δημιουργικότητα, ενώ η κυρίαρχη αίσθηση είναι η άνεση και η ασφάλεια. Όταν για κάποιο λόγο ο οργανισμός σου χάσει την ισορροπία του, αλλάζει η συναισθηματική σου κατάσταση, καθώς και η γενικότερη αίσθηση που έχεις για σένα προς συναισθήματα και αισθήσεις χαμηλών συχνοτήτων, όπως η θλίψη, ο φόβος, η ταραχή, ο θυμός. Κι όλα αυτά, λόγω αλλαγών των συσχετισμών των ιχνοστοιχείων στο αίμα σου.

Μια αλλαγή συναισθήματος ή αίσθησης  σου προς δυσμενή κατεύθυνση, μπορεί να καταλήξει, αν δεν αξιολογηθεί εγκαίρως, σε διαταραχή της σωματικής κατάστασης υγείας σου, αλλά και κάθε αλλαγή στην κατάσταση υγείας σου, εξωτερικεύεται με αλλαγές στα συναισθήματα και στην γενικότερη αίσθηση που βιώνεις.

Π.χ. αν αρχίσεις ξαφνικά να αισθάνεσαι φόβο, δε σημαίνει απαραίτητα ότι το θέμα είναι στη σκέψη σου. Ο φόβος, μπορεί να είναι ένδειξη ότι τα νεφρά σου δεν δουλεύουν σωστά, ή στο έντερό σου δεν παράγονται βιταμίνες Β σε επαρκείς ποσότητες ώστε να τραφεί το νευρικό σου σύστημα. Θα πρέπει να φροντίσεις λοιπόν, ώστε να διερευνηθεί η κατάσταση του εντέρου και των νεφρών σου, αλλά και του νευρικού σου συστήματος.

Αν πάσχεις από κατάθλιψη, το πρώτο που πρέπει να επιδιώξεις, είναι επίσης να διερευνήσεις την κατάσταση του εντέρου σου. Θα ξαφνιαστείς αν σου πω, ότι 8 στις 10 περιπτώσεις κατάθλιψης, οφείλονται σε ανισορροπία των οξεόφυλλων στο έντερο, με αποτέλεσμα να μην παράγονται αρκετές βιταμίνες του συμπλέγματος Β για το νευρικό σύστημα. Κι ακόμη, ίσως σε εντυπωσιάσει αν μάθεις, ότι με έναν μόνο κύκλο θεραπείας με προβιοτικά, για τον εμπλουτισμό και την εξισορρόπηση των οξεόφυλλων, πολλών η κατάθλιψη έλαβε τέλος, ακόμη κι αν ήταν χρόνια. Τόσο απλά.

Αν συνηθίζεις σε κάθε πρόβλημα υγείας σου να αναζητάς φάρμακα που ακυρώνουν τα συμπτώματά σου και αποφεύγεις να ψάξεις τις αιτίες τους, σε προτρέπω να αλλάξεις τακτική, πριν βρεθείς μπροστά σε μεγάλα και δυσεπίλυτα προβλήματα. Από άγνοια, από αδιαφορία, ή ακόμη και από σκοπιμότητα, δεν συνηθίζεται βέβαια να αναζητούνται, οι αιτίες των ασθενειών, ακόμη κι από γιατρούς, αλλά δικαιούσαι να έχεις μια τέτοια ευκαιρία, αρκεί να το επιδιώξεις. Να έχεις πάντα στο νου σου ότι:

καμιά θεραπεία δεν μπορεί να είναι ουσιαστική, αν δεν είναι θεραπεία της αιτίας του προβλήματος.

Παρακολούθησε λοιπόν τα συναισθήματά σου, την γενικότερη αίσθησή σου και παρατήρησε το σώμα σου για πιθανές αλλαγές. Η φυσιογνωμική, η ιριδολογία, η ρεφλεξολογία  και άλλες διαγνωστικές μέθοδοι, ήπιες, ασφαλείς και ολιγοέξοδες, μπορούν να σε βοηθήσουν, ώστε να πάρεις μια πρώτη ιδέα, για το πού μπορεί να κρύβεται η αιτία των αλλαγών που παρατηρείς.

Η ίριδα του ματιού σου μάλιστα, μπορεί να δώσει ενδείξεις για προβλήματα, που σαν σύμπτωμα θα εμφανιστούν ακόμη και έξι μήνες μετά. Μπορείς να προλάβεις και να επιδιώξεις θεραπεία, πριν καν έχεις συμπτώματα. Αναλόγως και η ρεφλεξολογία. Τα σημεία του πόνου, δείχνουν τα αντίστοιχα όργανα που αρχίζουν να υποφέρουν.

Είναι στο χέρι σου να αξιοποιήσεις τις όποιες πληροφορίες συλλέξεις εγκαίρως και να διορθώσεις με τη βοήθεια των ειδικών ό,τι μπορείς. Και μπορείς περισσότερα, από όσα τώρα φαντάζεσαι.

Γιαννούλα Ρουσοδήμου
Φαρμακοποιός – Holistic Life coach

The post ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΘΕΙΣ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΠΑΣΧΕΙΣ first appeared on Holistic You.

Μη φοβάστε την ψωρίαση. Θέλει να σας πει, ότι το συκώτι σας φόρτωσε πολύ με τοξίνη από τροφές, οινοπνευματώδη, ή ακόμη και από δυσάρεστες σκέψεις και ότι τώρα, πρέπει να αναλάβετε δράση χωρίς περιστροφές και χωρίς άλλη καθυστέρηση. Είχε πιθανόν προηγηθεί ξηροδερμία, φαγούρα ή άλλες δερματικές ενοχλήσεις, που δεν τους δώσατε την πρέπουσα σημασία. Αυτή είναι τώρα μια τρανταχτή προειδοποίηση, ότι αν θέλετε να συνεχίσετε την επίγεια ζωή σας ομαλά, πρέπει να φροντίσετε τον εαυτό σας όπως του αξίζει.

Χρησιμοποιείστε γαϊδουράγκαθο και ραδίκι για αποτοξίνωση του συκωτιού, λύστε άμεσα τις εσωτερικές σας συγκρούσεις, εφαρμόστε αφρόλουτρα και κρέμες που περιέχουν γάλα γαϊδούρας για τοπική περιποίηση των προσβεβλημένων περιοχών. Το γάλα γαϊδούρας είναι ευεργετικό, σχεδόν για όλα τα δερματολογικά προβλήματα. Χρησιμοποιήστε το άφοβα.

Στις πιο επίμονες περιπτώσεις, ένα μείγμα ελαίου jojoba + αιθέριων ελαίων, μπορεί να έχει εξαιρετικά αποτελέσματα. Ακόμη βοηθούν τα θαλάσσια μπάνια, και φυσικά, η αλλαγή τρόπου ζωής προς το υγιεινότερο. Αποφύγετε κορτιζονούχες κρέμες και άλλα χημικά που κρύβουν, αλλά και δεν θεραπεύουν το πρόβλημα.

Προτιμήστε φυσικές λύσεις. Μπορεί να χρειάζονται λίγο περισσότερο χρόνο, αλλά τα αποτελέσματά τους είναι καλύτερα, χωρίς ρίσκο, χωρίς παρενέργειες και για πάντα. Εννοείται βέβαια, ότι δεν πρέπει να επανέλθετε στις συνήθειες που σας οδήγησαν στο να ασθενήσετε.

Γιαννούλα Ρουσοδήμου
Φαρμακοποιός – Holistic Life coach

The post ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΩΡΙΑΣΗ first appeared on Holistic You.

Επίσης, καλό είναι να μην ξεχνάμε, ότι δεν μπορούμε να θεραπεύσουμε κανέναν, αν εκείνος δεν θέλει να θεραπευτεί. Η θεραπεία πηγάζει μέσα από τον άνθρωπο. Οποιοσδήποτε εξωτερικός παράγοντας μπορεί να διευκολύνει τη θεραπεία, ή να κατευθύνει τη θεραπεία, ή να προτείνει έναν δρόμο θεραπείας, αλλά δεν μπορεί να θεραπεύσει. Γι’ αυτό δεν είναι φρόνιμο, όσοι εργαζόμαστε στη θεραπευτική διαδικασία, να αυτοαποκαλούμαστε θεραπευτές. Γιατί θεραπευτές δεν είμαστε, αφού η θεραπεία δεν πηγάζει από μας. Είμαστε μόνο συνοδοί θεραπείας.

Πώς προσεγγίζουμε το σώμα

Το υλικό σώμα του ανθρώπου είναι από μόνο του ένας ολοκληρωμένος οργανισμός. Έχει τη λογική, την άποψή του και τις δικές του επιδιώξεις. Συχνά δίνει σημάδια για το τι θέλει, τι επιθυμεί και προειδοποιεί με ήπιο τρόπο στην αρχή και όσο το αγνοούμε με πιο έντονο τρόπο, για ό,τι κάνουμε εναντίον του. Αν το αγνοήσουμε παντελώς, αποφασίζει ότι δεν έχει λόγο να συντηρεί την ύπαρξή του και αρχίζει να αυτοκαταστρέφεται (εκφυλιστικές νόσοι). Μπορεί να κινητοποιήσει διαδικασίες αυτοκαταστροφής και κατόπιν συνειδητής ή ασυνείδητης απόφασης της ψυχής ή του πνεύματος, αν κρίνουν ότι αυτός ο υλικός φορέας, δεν εξυπηρετεί το σχέδιο ανάπτυξής τους. Όπως και νάχει, η τριαδικότητα είναι κι εδώ παρούσα: Σώμα πνεύμα και ψυχή, απαρτίζουν την ύπαρξη τελικά και όταν εργαζόμαστε μ’ ένα σώμα, ή πάνω σ’ ένα σώμα, εργαζόμαστε και πάνω στο ενεργειακό του κομμάτι, το πνεύμα και την ψυχή, είτε το θέλουμε, είτε όχι, είτε το συνειδητοποιούμε, είτε όχι.

Κάθε άνθρωπος, αποτελεί ένα μεγαλειώδες δημιούργημα και είναι και ο ίδιος ένας δημιουργός, ιδιότητα που αποτελεί φυσικό χαρακτηριστικό, χαρισμένο από το Δημιουργό του. Γ’ αυτούς τους λόγους, οφείλουμε να προσεγγίζουμε με αγάπη, με δέος και σεβασμό κάθε σώμα και πάντα, με την αποδοχή και τη συγκατάβαση που αξίζει, να πλησιάζουμε κάθε ζωντανό οργανισμό, που για κάποιο λόγο έχει χάσει, ή τείνει να χάσει, το αγαθό της υγείας του και να τον συντροφεύσουμε στην πορεία του, να στηρίξουμε την προσπάθειά του να αυτοθεραπευτεί, προσφέροντάς του από την γνώση μας, την κατανόηση, την ενθάρρυνση και τα εργαλεία που χρειάζεται.

Ναι, η θεραπεία  είναι στην ουσία, αυτοθεραπεία. Δεν υπάρχει θεραπεία, δεν μπορεί να επιτευχθεί θεραπεία, χωρίς τη θέληση και την ενεργό συμμετοχή του πάσχοντα. Κι αν υπάρξει, θα είναι παροδική, δίχως βάθος, χωρίς διάρκεια και χωρίς ταυτόχρονη ψυχολογική και συναισθηματική ανακούφιση. Γιατί η θεραπεία πρέπει να διαπερνά και τα τρία στοιχεία της ύπαρξης και το πνεύμα και την ψυχή δηλαδή, για να είναι μόνιμη κι όχι μόνο το σώμα. Άλλωστε, κάθε αρρώστια, κάθε ιατρική κατάσταση, πρώτα αρχίζει με διαταραχή της ενεργειακής κατάστασης του ανθρώπου και μετά εμφανίζει συμπτώματα σε υλικό επίπεδο. Για να έχουμε λοιπόν, ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, απαιτείται να «κλειδώσουμε» τη θεραπεία σε ενεργειακό επίπεδο, βασικά.

Έχουμε λοιπόν μπροστά μας έναν άνθρωπο που ζητά τη βοήθειά μας. Έναν άνθρωπο που μπορεί να γνωρίζουμε, ή και να μη γνωρίζουμε. Αν είμαστε επαγγελματίες, συνήθως είναι ένας άνθρωπος που δε γνωρίζουμε. Κι όταν λέω «δε γνωρίζουμε», εννοώ ότι δεν ξέρουμε την ψυχή, τις ιδιαίτερες σκέψεις, την προαίρεσή του, τις τάσεις του. Είναι άραγε ένας άνθρωπος με θετική σκέψη, με αγαθή προαίρεση, με αγάπη για τη ζωή, ή η βασική του τάση ρέπει προς το κακό, προς την εκδικητικότητα, ή ακόμη και το μίσος;

Είναι αδύνατον, όταν καλείται κανείς να εργαστεί με κάποιον, να μην αλληλεπιδράσει μαζί του σε κάποιο επίπεδο. Οπότε, είναι πάντα πιθανό να έλξει ενεργειακά, θετικά ή αρνητικά στοιχεία, χωρίς να το επιδιώξει συνειδητά, στοιχεία που αργότερα μπορεί να μπερδευτούν στις δικές του σκέψεις και να τον επηρεάσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, χωρίς να το έχει επιδιώξει.

Για όλους αυτούς τους λόγους, πριν βρεθούμε απέναντι στον ασθενή μας, πρέπει να δημιουργήσουμε για τον εαυτό μας μια κάψουλα προστασίας της ενέργειάς μας από έξωθεν καλόπιστες ή κακόβουλες επιρροές, ώστε να μην εξαντλούμαστε σε κάθε θεραπευτική συνεδρία. Αυτή η τακτική, προφυλάσσει  παράλληλα το θεραπευόμενό μας, από το να μπούμε σε πειρασμό να «αυθαδιάσουμε», ή να διαχειριστούμε αλαζονικά την επιρροή μας πάνω του, τείνοντας να του προκαλέσουμε εξάρτηση από τις υπηρεσίες μας, ή και από μας τους ίδιους. Οι άνθρωποι, έχουμε γενικά, την τάση να αρεσκόμαστε στο να ασκούμε επιρροή και μας συνεπαίρνει η πιθανότητα να θεωρούμαστε αυθεντίες της θεραπευτικής και να έχουμε ακολούθους.

Αυτά τα συναισθήματα και οι τάσεις, πρέπει να μένουν έξω, μακριά από το χώρο της συνεδρίας (όπου διενεργείται η θεραπεία), γιατί μόνο προβλήματα δημιουργούν.

Βήμα 1^ο

Έτσι λοιπόν, πριν βρεθούμε στο ραντεβού μας ή πριν αρχίσουμε την ημέρα εργασίας, μένουμε για λίγο με τον εαυτό μας, κλείνουμε τα μάτια, συγκεντρωνόμαστε στο κέντρο της ύπαρξής μας, ζητάμε τη βοήθεια των ενεργειακών μας βοηθών, αν έχουμε, ώστε να διεκπεραιώσουμε την επικείμενη εργασία μας με ακεραιότητα, σεβασμό, αγάπη και συγκατάβαση προς τους ανθρώπους που θα μας εμπιστευθούν και μετά, οραματιζόμαστε το σχηματισμό μιας ενεργειακής κάψουλας προστασίας που καλύπτει όλη μας την ύπαρξη, σε χρώμα που αντιπροσωπεύει για μας την έννοια της αμφίδρομης προστασίας. Συνήθως σιέλ, σιέλ-λιλά, απλό ή ιριδίζον, ή ιριδίζον λευκό, ή ό,τι άλλο μας εμπνέει. Ελέγχουμε την περίμετρο οραματιζόμενοι μια ενεργειακή χορδή που μπορεί να κινείται γύρω από την κάψουλα επιβλέποντας την ακεραιότητά της. Όταν μπορέσουμε να το οραματιστούμε ξεκάθαρα, δίνουμε εντολή να παραμείνει αυτή η προστασία μέχρι εμείς να την αναιρέσουμε (ανακαλέσουμε). Σιγουρευόμαστε για την εδραίωση της προστασίας μας και μετά ανοίγουμε τα μάτια μας και μπαίνουμε στο χώρο της εργασίας μας.

Βήμα 2^ο

Πριν βρεθούμε με τον θεραπευόμενο, δημιουργούμε μια γείωση για την ενέργειά μας, ώστε να σιγουρευτούμε ότι θα αποφύγουμε κάθε διαταραχή:

Στεκόμαστε, ή καθόμαστε με τα πέλματά μας κολλημένα στο πάτωμα σε όλη τους την έκταση (αν δουλεύουμε χωρίς να φοράμε παπούτσια, ακόμη καλύτερα). Οραματιζόμαστε την ενέργεια του σώματός μας σ’ όλη της την έκταση: Πώς διατρέχει το σώμα σας και πώς απλώνεται γύρω μας. Εντοπίζουμε τον κάθετο ενεργειακό άξονα που διαπερνά το σώμα μας μέχρι τα πέλματα και επεκτείνεται στο άλλο άκρο του πάνω από την κορυφή του κεφαλιού μας ως την Πηγή της Ζωής και οραματιζόμαστε την προέκτασή του κάτω από τα πέλματά μας, σαν καρφιά που τρυπούν το έδαφος και προεκτείνονται μέχρι το κέντρο της γης, συνδέοντάς μας με το γήινο ηλεκτρομαγνητικό πυρήνα, ώστε να παραμείνουμε ακλόνητοι κατά τη διάρκεια της θεραπείας στη δική σας ισορροπία, ανεπηρέαστοι από την τάση των θεραπευομένων να μας αποδιοργανώνουν ενεργειακά.

Βήμα 3^ο

Όταν βρεθούμε μαζί με τον θεραπευόμενο και πριν ξεκινήσουμε τη θεραπευτική διαδικασία, σε ό,τι κι αν συνίσταται αυτό, ζητάμε από κείνον να σταθεί ή να καθίσει μπροστά μας, να κλείσει τα μάτια του και να μας δώσει νοερά την άδεια να εργαστούμε πάνω του.

Μετά, ζητάμε κι εμείς νοερά άδεια από το σώμα του ασθενή μας, να το προσεγγίσουμε και να του προσφέρουμε τη βοήθειά σας. Περιμένουμε, μέχρι να νοιώσουμε ότι μας αποδέχεται. Εσείς που εφαρμόζετε θεραπευτικό μασάζ, μπορείτε το 2^ο και 3^ο βήμα να τα κάνετε όταν ο ασθενής σας ξαπλώσει στο κρεβάτι του μασάζ. Εκεί, αρχικά του ζητάτε να κλείσει για λίγο τα μάτια του, να πάρει 2-3 βαθιές εισπνοές και να νοιώσει πώς το σώμα του χαλαρώνει πάνω στο κρεβάτι του μασάζ. Κατόπιν προχωράτε στα βήματα 2^ο και 3^ο .

Το σώμα δεν το ξεγελάς. Η χωρίς άδεια προσέγγιση, ερμηνεύεται από το σώμα σαν βιασμός ή απόπειρα βιασμού.

Τώρα είστε έτοιμοι να ξεκινήσετε τη συνεδρία σας.

Στη διάρκεια της συνεδρίας

Στη διάρκεια της συνεδρίας οφείλουμε να προσφέρουμε ολόψυχα πρόσβαση στη θεραπεία, χωρίς να σκεφτόμαστε άλλα ζητήματα έξω απ’ αυτό που κάνουμε, χωρίς να σκεφτόμαστε την αμοιβή ή το επόμενο ραντεβού μας και προπαντός, χωρίς να μιλάμε, παρά μόνο όταν είναι απολύτως απαραίτητο για να καθοδηγούμε στους χειρισμούς και πάνω απ’ όλα, με το κινητό μας τηλέφωνο ΚΛΕΙΣΤΟ.

Το ιδανικό θα είναι να έχετε και οι δύο τα τηλέφωνά σας εκτός λειτουργίας. Η θεραπευτική διαδικασία, είναι σαν μια προσευχή. Κάθε θόρυβος, κάθε περισπασμός πριν την ολοκλήρωσή της, μπορεί να ακυρώσει σε μικρό ή μεγάλο βαθμό τα οφέλη της. Αντίθετα, λίγη χαλαρωτική μουσική, σε ευχάριστη ένταση, μπορεί να αυξήσει τα οφέλη της θεραπευτικής  συνεδρίας, συμβάλλοντας στη βαθύτερη επίδρασή της.

Μπορεί να ξεγελάσεις εύκολα το νου, αλλά το σώμα δεν το ξεγελάς. Αν κρίνει ότι δεν είσαι ειλικρινά δοσμένος στη θεραπευτική διαδικασία, δεν θα ανταποκριθεί, ή δεν θα ανταποκριθεί όσο θα έπρεπε, ή όσο θα μπορούσε. Το να ανοίγουμε ατέλειωτες, άσχετες πολλές φορές συζητήσεις, κατά τη διάρκεια μιας θεραπευτικής συνεδρίας, έχει και για τους δύο, θεραπευόμενο και συνοδό, μειονεκτήματα:

Α. Δεν συγκεντρωνόμαστε επαρκώς στη θεραπεία. Μπορεί να παραμελούμε, το σχέδιο δράσης που είχαμε αρχικά, παρασυρόμενοι από τη συζήτηση, ή να εμμένουμε σ’ ένα σχέδιο που δεν ωφελεί, καθώς δεν αφουγκραζόμαστε την απόκριση του σώματος.

Β. Ο θεραπευόμενος δεν συγκεντρώνεται επαρκώς στο σώμα του, αποφεύγει να συμμετέχει σαν άμεσα ενδιαφερόμενος στη θεραπεία του, ακυρώνοντας τα όποια οφέλη και διαιωνίζοντας το πρόβλημά του. Όπως είπαμε και παραπάνω, ο οργανισμός προειδοποιεί όταν κάνουμε πράγματα εναντίον του, στην αρχή με ήπιο τρόπο και όσο τον αγνοούμε ή κωφεύουμε, με όλο και πιο έντονο.

Λίγο πριν το τέλος της συνεδρίας, ενημερώνουμε νοητά το σώμα με το οποίο εργαζόμαστε ότι σε λίγο θα αποχωρήσουμε. Αυτό το κάνουμε, επειδή όταν το σώμα δώσει την άδεια και βεβαιωθεί ότι εισπράττει γνήσια φροντίδα και προστασία, αφήνεται σ’ αυτή, αποσύρει το «στρατιώτη», τον ενεργειακό του φύλακα (το κομμάτι του ενεργειακού του σώματος που αγρυπνεί για την προειδοποίηση του οργανισμού για κάθε κίνδυνο) δηλαδή, και ξοδεύει την ενέργεια αυτή στην αυτοθεραπεία του.

Ενημερώνοντας το σώμα ότι πρόκειται να αποσυρθούμε, επανενεργοποιεί σταδιακά την προστασία του κι όχι απότομα, όπως  αν δεν το προειδοποιήσουμε. Αυτή η τακτική είναι πολύ φιλάνθρωπη, διατηρεί τα οφέλη της θεραπείας και αυξάνει την εμπιστοσύνη του σώματος του θεραπευόμενου, απέναντι στο συνοδό θεραπείας, γιατί ξέρει ότι δεν θα το εγκαταλείψει ξαφνικά, αφήνοντάς το εκτεθειμένο σε πιθανούς κινδύνους. Αυτό είναι σημαντικό για τις επόμενες συνεδρίες, επειδή θα χρειάζεται όλο και λιγότερος χρόνος, για να αφεθεί το σώμα με εμπιστοσύνη στα χέρια του συνοδού, χρόνος που θα κερδηθεί για τη θεραπεία.

Όταν η θεραπεία ολοκληρωθεί, ζητάμε από το θεραπευόμενο να μείνει λίγο με τα μάτια κλειστά, να εισπνεύσει 2-3 φορές βαθειά, τόσο, που να νοιώσει την αναπνοή του να φτάνει ως τα δάχτυλα των ποδιών του. Ταυτόχρονα, ολοκληρώνουμε την τεχνική μας, αποχαιρετούμε το σώμα νοερά, και καλούμε τον θεραπευόμενό μας, όταν νοιώσει έτοιμος να ανοίξει τα μάτια του. Μέχρι να συμβεί αυτό, μένουμε με ησυχία δίπλα του.

Το σώμα χρειάζεται μερικά λεπτά, μέχρι να μπει πάλι σε πλήρη εγρήγορση. Αν αποσυρθούμε πριν ο θεραπευόμενός μας φτάσει σε πλήρη συνείδηση, το σώμα, αλλά και ο νους, θα βιώσει ένα κενό, μια απουσία που θα ερμηνευθεί σαν έλλειμμα ασφάλειας, αυτό θα ακολουθηθεί από μια ανησυχία για την υπομονή και τις αγνές προθέσεις μας, όσον αφορά την προσφορά μας στη θεραπεία και το τελικό αποτέλεσμα θα είναι, το σώμα να κλειδώσει λίγο ή πολύ, απέναντί μας. Οι επόμενες συνεδρίες θα είναι δυσκολότερες και πιο ρηχές και δεν θ’ αργήσει ο θεραπευόμενος να διακόψει μια θεραπευτική διαδικασία, που μόνο θεραπευτική δεν θα είναι, τελικά.

Αφού λοιπόν ο θεραπευόμενός μας έρθει σε πλήρη συνείδηση κι ανοίξει τα μάτια του, μπορούμε να τον ενθαρρύνουμε να μιλήσει για την εμπειρία του, αν το επιθυμεί. Στην περίπτωση αυτή, ας μην αφήνουμε τη συζήτηση να πλατειάσει. Μέχρι 15 λεπτά είναι αρκετό, ώστε να έχει κίνητρο να σκεφθεί και μόνος του μετά.

Αν θελήσει να σηκωθεί, τον καθοδηγούμε ώστε να σηκωθεί αργά , όχι απότομα, χωρίς να δώσει ένταση στους μύες. Αν είναι ξαπλωμένος, τον καθοδηγούμε να γυρίσει στο πλάι, να στηριχθεί στον αγκώνα που είναι χαμηλότερα στο κρεβάτι και να βοηθήσει το σώμα να σηκωθεί, με τη βοήθεια και του άλλου χεριού. Έτσι διατηρείται η χαλαρή κατάσταση των μυών. Απότομο σήκωμα, μπορεί να ξαναφέρει το σώμα σε κατάσταση έντασης και να μειωθούν τα οφέλη της θεραπευτικής συνεδρίας.

Για σας, το συνοδό θεραπείας, η συνεδρία ολοκληρώνεται αφού φύγετε ή φύγει ο θεραπευόμενος. Τότε καταγράφετε τις παρατηρήσεις και τα αποτελέσματα, όπως τα είδατε εσείς και όπως τα είδε εκείνος σ’ αυτή τη συνεδρία και σχεδιάζετε την επόμενη. Γράφετε κάτω από τις παρατηρήσεις σας την πρόοδο που διαπιστώσατε προς την επίτευξη του στόχου της θεραπείας και προς ποιά κατεύθυνση θα πρέπει να εργαστείτε στην επόμενη συνεδρία, σύμφωνα με τις ενδείξεις αυτής, ώστε να έρθετε πιο κοντά στο στόχο σας. Σημειώνετε επίσης, τι πρέπει να μάθετε στο μεταξύ, ώστε να είστε αποτελεσματικότεροι στην επόμενη συνεδρία.

Για σας το συνοδό, η συνεδρία τελειώνει εδώ. Δώστε στον εαυτό σας 15-20 λεπτά ανάπαυλας, ώστε να χαλαρώσετε και να ξεκουραστείτε, πριν οδηγήσετε ή πριν ετοιμαστείτε να υποδεχθείτε τον επόμενο πελάτη- ασθενή σας.

Για σας τους θεραπευόμενους:

Όταν ο συνοδός θεραπείας φύγει, ή εσείς φύγετε από το χώρο συνάντησης, καλό είναι να παραχωρήσετε στον εαυτό σας λίγα λεπτά ησυχίας, να αναλογιστείτε τις πληροφορίες που σας έδωσε το σώμα σας με τη βοήθεια του συνοδού σας, να δείτε τα λάθη και τις παραλείψεις που οδήγησαν το σώμα σας να υποφέρει και να σχεδιάσετε το δρόμο της επιστροφής. Είναι η ώρα ν’ αποφασίσετε, ή να επιβεβαιώσετε για άλλη μια φορά στον εαυτό σας την απόφαση να υπάρξει δρόμος και τρόπος επιστροφής στην υγεία.

Είναι πολύ ΚΑΚΗ ιδέα να βάλετε τηλεόραση, ή να οδηγήσετε μεγάλη απόσταση, ή με το στεροεοφωνικό τέρμα, ή να εμπλακείτε σε συζητήσεις ή διαφωνίες, μετά από μια θεραπευτική συνεδρία. Το αποτέλεσμα δεν θα είναι το προσδοκώμενο, εκτός αν αυτό που θέλετε, είναι να κοροϊδέψετε τον εαυτό σας ή την οικογένειά σας, ή και τους δύο, ότι κάνετε ό,τι μπορείτε για να θεραπευτείτε, ώστε να μη νοιώθετε τύψεις που σας βολεύει που αρρωστήσατε, ή που επιθυμείτε να τερματίσετε τη ζωή σας στη γη.

Η καλύτερη συνέχεια  μετά από μια συνεδρία, είναι λίγη ώρα ησυχίας, ένα ντους ή μπάνιο και αφού οι σκέψεις και ο σχεδιασμός της συνέχειας τελειώσουν, λίγος ύπνος για επαναδιευθέτηση του υποσυνείδητου και του συνειδητού νου.

Καλό είναι, καθεμιά από τις επόμενες μέρες να κρατάτε λίγες στιγμές ησυχίας για τον εαυτό σας και να προβαίνετε καθημερινά δράσεις, που εξυπηρετούν το σχέδιό σας για τη θεραπεία.

Η θεραπευτική διαδικασία, συνεχίζει να λειτουργεί και μετά την αποχώρηση του συνοδού θεραπείας και συχνά, ενισχύεται κατά την απουσία του, εφόσον ο θεραπευόμενος επιλέξει να χρησιμοποιήσει τις γνώσεις και τα εργαλεία χειρισμού, που έλαβε κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας. Ο συνοδός είναι εκεί για να σας μάθει τεχνικές, να σας ενθαρρύνει και να σας σπρώχνει λίγο πιο μπροστά, στο δρόμο της θεραπείας σας. Στο χέρι σας είναι το πόσο θα αξιοποιήσετε αυτά που σας προσφέρει ώστε να τρέξετε την υπόθεσή σας. Γιατί αυτή είναι δική σας υπόθεση. Εσείς, στην ουσία, κάνετε τη θεραπεία σας. Εκείνος είναι ο συνοδός, ο συνοδοιπόρος σας στον αγώνα σας αυτό, αυτός που θα σας δώσει νέα εργαλεία θεραπείας, αυτός που θα σας ενθαρρύνει όταν θα νοιώθετε απογοήτευση, που θα σας διορθώσει όπου χρειαστεί, που θα χαρεί μαζί σας τη νίκη σας και που θα σας δείξει πώς θα «κλειδώσετε», πώς θα εδραιώσετε τη νίκη αυτή, φροντίζοντας τα απλά καθημερινά πράγματα, σκέψεις , συνήθειές σας, ώστε να είστε υγιείς.

Δεν είναι ο θεραπευτής σας, αυτός που εσείς θα ξαπλώσετε μπροστά του κι εκείνος θα εφαρμόσει τη θεραπεία ερήμην σας. Αν η θεραπεία δεν πετυχαίνει, δεν φταίει μόνο αυτός. Εσείς έχετε το γενικό πρόσταγμα και πάνω από το μισό της ευθύνης, επίσης. Συνεργαστείτε μαζί του σαν άνθρωπος με άνθρωπο, για να  πετύχετε τον σκοπό σας. Μην τον βλέπετε σα θεό. Δεν είναι.

Εύχομαι σε όλους μας να έχουμε καλή υγεία και αποτελεσματικές και γρήγορες θεραπείες, όταν χρειαστεί.

Γιάννα Ρουσοδήμου

Φαρμακοποιός – Σύμβουλος φυσικής υγείας

The post ΣΥΝΟΔΕΥΟΝΤΑΣ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ first appeared on Holistic You.

Όλα τους, αποτελούν δερματικά σοκ. Αν η έκτασή τους είναι μεγάλη, αποτελούν σοκ για όλο τον οργανισμό και πρέπει να αντιμετωπίζονται ιατρικά. Για τα μικρά σε έκταση και βάθος που μπορεί να περιποιηθεί κανείς μόνος του, υπάρχουν φυσικές λύσεις.

Σίγουρα θα έχετε βιώσει προσωπικά τέτοιες στιγμές από τα πρώτα σας χρόνια, όταν ανακαλύπτοντας τον κόσμο τριγύρω σας, τρέξατε κλαίγοντας πολλές φορές στη μαμά σας με ένα χτυπημένο ή κομμένο δαχτυλάκι, ή ένα γρατσουνισμένο γόνατο να σας το φροντίσει. Συχνά το φιλί της στο πονεμένο σας μέλος ήταν αρκετό να σας διώξει αμέσως τον πόνο, πριν το περιποιηθεί με τα υλικά πρώτων βοηθειών.

Και ναι, δεν ήταν ιδέα σας το ότι  σας πέρναγε ο πόνος με ένα φιλί. Η βιοενεργειακή θεραπεία, όπως λέγεται η θεραπεία με απλή επαφή με δριμεία πρόθεση να επέλθει θεραπεία,  διαπιστώνουν σήμερα οι επιστήμονες, ότι έχει πραγματικό αποτέλεσμα. Το φιλί της μαμάς σας, παροχέτευε την ενέργεια του σοκ μακριά από το πονεμένο σας μέλος και πράγματι υποχωρούσε αισθητά ο πόνος, τόσο, που να μην αναστατώνει την παιδική ψυχή σας.

Αλλά ας έρθουμε σε πιο πρακτικές δράσεις:

Α) Η μη σωστή αρχικά αντιμετώπιση ενός εγκαύματος ή τραύματος, μπορεί να σας βάλει αργότερα σε μπελάδες, που δε φαντάζεστε όπως πόνο που διαρκεί, οιδήματα, μολύνσεις, αδυναμία χρησιμοποίησης του μέλους κ.ο.κ. Είναι λοιπόν σημαντικό, να γνωρίζετε επακριβώς τι πρέπει να κάνετε στα πρώτα λεπτά μετά το ατύχημα, ώστε αν είναι δυνατόν, πριν τελειώσει η μέρα, να έχετε απαλλαγεί από αυτό το πρόβλημα. Αυτά που θα σας περιγράψω, εφαρμόζονται σε ατυχήματα σε κάθε ηλικία και οποιαδήποτε άλλη κατάσταση υγείας του παθόντος.

Αν το έγκαυμα είναι απλό και το δέρμα δεν έχει ξεφλουδιστεί κατά την επαφή με το καυτό αντικείμενο, ρίχνουμε αμέσως κρύο νερό και το σκεπάζουμε με μια χούφτα αλάτι ψιλό, μέχρι να σταματήσουμε να έχουμε αίσθηση καύσου. Συνήθως αυτή η φάση, διαρκεί 10-15 λεπτά.

Μετά τινάζουμε το αλάτι και εφαρμόζουμε την κρέμα της διάσωσης που περιέχει δροσοσταλίδες, από το μίγμα διάσωσης του Δρ Μπαχ. Αν το έγκαυμα είναι μεγάλο, ή τρομάξατε πολύ κατά την επαφή, ή ο παθών είναι μικρό παιδί, μπορείτε να πιείτε και 4 σταγόνες ανθοΐαμα διάσωσης Δρ Μπαχ, για να αφαιρεθεί από τον οργανισμό σας το ψυχικό σοκ.

Την κρέμα μπορείτε να την εφαρμόζετε κάθε λίγα λεπτά την 1^η ώρα μετά το έγκαυμα και μετά πιο αραιά. Από το ανθοΐαμα, μπορείτε να πιείτε από 4 σταγόνες μερικές φορές την μέρα, μέχρι να σας περάσει το σοκ.

Β) Αν το δέρμα έχει ξεφλουδιστεί κατά την επαφή με το καυτό αντικείμενο, ή πρόκειται για επιφανειακό τραύμα (που δεν χρειάζεται ράψιμο), τότε διαλύστε λίγες σταγόνες (4-5) ανθοΐαμα διάσωσης σε ένα μικρό φλυτζάνι του καφέ νερό, για να το πλύνετε απαλά. Αλείψτε βάμμα ιωδίου περιμετρικά, έξω από το έγκαυμα ή το τραύμα και έξω ακόμη, από την περίμετρο ερεθισμού, και απλώστε πάνω στο έγκαυμα ή το τραύμα κρέμα διάσωσης Δρ Μπαχ.

Την επάλειψη με το βάμμα και τον καθαρισμό να τα κάνετε 1 φορά την μέρα. Την κρέμα να την εφαρμόζετε πολλές φορές τη μέρα, μέχρι να επουλωθεί η πληγή και να φύγει και το σημάδι. Η πληγή θα αρχίσει να κλείνει από την περιφέρεια προς το κέντρο, δημιουργώντας αρχικά ένα σκληρό κάλυμμα. Αυτό, δεν θα το αφαιρέσετε, γιατί προστατεύει το ευαίσθητο μέρος. Όταν η πληγή επουλωθεί, θα πέσει μόνο του.

Με τον ίδιο τρόπο περιποιούμαστε και τις κατακλίσεις. Σε βαθειά, ή μεγάλης έκτασης εγκαύματα, τραύματα ή κατακλίσεις, μπορείτε τις πρώτες μέρες να τοποθετήσετε επίσης, πλακίδια ή spray κολλαγόνου. Το κολλαγόνο θα διασπαστεί από τα υγρά της πληγής και θα χρησιμεύσει σαν δομικό υλικό για το χτίσιμο νέου ιστού.

Όταν πάψει πλέον να βγάζει υγρά, εφαρμόζετε το πρωτόκολλο που περιγράψαμε πιο πάνω, αντικαθιστώντας το κολλαγόνο με κρέμα διάσωσης Δρ Μπαχ.

Για την επούλωση πληγών, κατακλίσεων  και εγκαυμάτων σε ηλικιωμένους, διαβητικούς και άλλους ασθενείς που το σώμα τους έχει μικρή αναπλαστική ικανότητα, μπορούμε να ενισχύσουμε την ταχύτητα επούλωσης αν προσθέσουμε από το στόμα ψευδάργυρο σε χάπι (Zinc). Ο ψευδάργυρος, έχει αποδειχθεί ότι βοηθά να αναπλάθονται οι ιστοί  βαθύτερα και ταχύτερα.

Το βάμμα ιωδίου σε συνδυασμό με την κρέμα διάσωσης Δρ Μπαχ,  μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε και σε περιπτώσεις τσιμπημάτων από έντομα:  Εφαρμόστε πρώτα το βάμμα πάνω και γύρω από το τσίμπημα, και μόλις στεγνώσει, την κρέμα διάσωσης Δρ Μπαχ, ή ένα σκεύασμα με αντιαλλεργική δράση.

Γιάννα Ρουσοδήμου

Φαρμακοποιός-Σύμβουλος φυσικής υγείας

The post ΠΩΣ ΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΕ ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ, ΚΑΤΑΚΛΙΣΕΙΣ, ΤΡΑΥΜΑΤΑ, ΦΥΣΙΚΑ first appeared on Holistic You.

(Απόσπασμα από επιστολή μιας φίλης μου γιατρού. Δημοσιεύεται με την άδειά της).

“…Είμαστε σε μια συνεχή έρευνα. Ψάχνουμε, ανακαλύπτουμε, επινοούμε συνεχώς νέες μεθόδους, διαδικασίες, φάρμακα για την ανακούφιση και τη θεραπεία των ασθενών μας.

Ξενυχτάμε πάνω από δοκιμαστικούς σωλήνες σε ανήλιαγα εργαστήρια, ψάχνοντας για το φάρμακο που θα προσφέρει στον άνθρωπο την τέλεια υγεία, την απόλυτη ανεμελιά. Δημοσιεύουμε τις ανακαλύψεις μας με τεράστια, κεφαλαία γράμματα. και βαρύγδουπους τίτλους.

Κι όμως, παρά τις ατέλειωτες ώρες, μέρες, χρόνια έρευνας και αμέτρητες ανακαλύψεις προς όλες τις πιθανές κατευθύνσεις, ξεχάσαμε να εξερευνήσουμε τον παράγοντα Α.

Ήταν μπροστά μας από την αρχή και λογικά, έπρεπε να αρχίσουμε απ’ αυτόν την όποια μας έρευνα. Αλλά είναι χαρακτηριστικό της φύσης του ανθρώπου, να ψάχνει σε μακρινά και δύσβατα μονοπάτια το «άνθος της ζωής» και να το βρίσκει τελικά, αν και όταν, αποκαμωμένος πια, επιστρέψει,-αν αποφασίσει να επιστρέψει-, στην αρχή του.

Περάσαμε πολλά χρόνια στα θρανία, στερηθήκαμε πολλά από τη νεανική μας ζωή, για να είμαστε σε θέση ως ενήλικες, να ανακουφίζουμε ή να θεραπεύουμε ανθρώπους από τις αρρώστιες τους. Διαβάσαμε ολόκληρες βιβλιοθήκες συγγραμμάτων, μάθαμε τα φάρμακα απ’ έξω κι ανακατωτά, βασανίσαμε χιλιάδες πειραματόζωα ψάχνοντας επιβεβαίωση για τις εμπνεύσεις μας.

Όταν όμως ήρθαμε απέναντι στους ασθενείς, στους ανθρώπους που εμπιστεύτηκαν τις γνώσεις και την εμπειρία μας για να ανακτήσουν τη χαμένη τους υγεία, διαπιστώσαμε ότι ήμασταν πολύ λίγοι, για το ρόλο του θεραπευτή.

Είχαμε συνηθίσει να φερόμαστε στους ανθρώπους, σαν όντα ελαττωματικά, που εμείς θα επιδιορθώναμε με τις γνώσεις μας κι όχι να τους προσεγγίζουμε σαν μαθητές, ερευνητές των διεργασιών που είχαν γίνει μέσα τους και τους είχαν οδηγήσει να νοσήσουν. Και προσωπικά, δεν θα το είχα δει ποτέ έτσι, αν φοιτήτρια ακόμη, δεν βρισκόμουν μπροστά σε μια περίπτωση πραγματικής, θεραπευτικής πρακτικής:

Ο ασθενής κειτόταν στο κρεβάτι με δυνατό πόνο στην πλάτη, στο ύψος του διαφράγματος, που του έκοβε την αναπνοή. Ο γιατρός ήρθε εσπευσμένα. Κάθισε δίπλα του. Μου επέτρεψε να καθίσω κοντά του, γιατί οι «νεότεροι πρέπει να μαθαίνουν από τους παλιούς» είπε.

Αφού ρώτησε πώς συνέβη το περιστατικό, πότε και υπό ποιες συνθήκες, εξέτασε κλινικά τον ασθενή και ρώτησε το ιστορικό του. Μετά, ζήτησε από τους οικείους του, να βγουν από το δωμάτιο. Έκλεισε την πόρτα και κάθισε κοντά του. Του χαμογέλασε με κατανόηση και τον ρώτησε ποια ήταν η εσωτερική του αίσθηση για το συμβάν. Πώς πραγματικά νομίζει, ότι προέκυψε. Τι σκεφτόταν εκείνη την ώρα, τι σκεφτόταν όλη τη μέρα, τι είχε δει στον ύπνο του το προηγούμενο βράδυ, τι πίστευε ότι έφταιξε και κατέληξε να αρρωστήσει.

Τον ρώτησε αν έχει παράπονο μέσα του για κάτι, αν τρέφει αρνητικά συναισθήματα για κάποιον άνθρωπο (δεν τον ενδιέφερε για ποιόν), αν πιστεύει ότι δεν αναγνωρίζονται οι προσπάθειές του σε κάποιον τομέα, αν έχει καλές σχέσεις με τον εργοδότη του και τους συναδέλφους του, αν διατηρεί ζεστές σχέσεις με τα μέλη της οικογένειάς του και τους φίλους του.

Στο τέλος, τον ρώτησε αν μπορεί να διακρίνει, τι πιστεύει ότι πρέπει ν’ αλλάξει στην καθημερινότητά του, ώστε να μην είναι ανάγκη να πονάει και να του κόβεται η αναπνοή. Δεν παρέλειψε να του τονίσει από την αρχή, ότι είχε έρθει εδώ ως σύμμαχος και δεν θα πρόδιδε την εμπιστοσύνη που θα του έδειχνε.

Ο ασθενής απάντησε σε όλα με ειλικρίνεια, πιστεύω. Δεν θα σας δώσω τις απαντήσεις, αλλά θα αναφέρω μόνο, ότι εκείνο που παρατήρησα ήταν, ότι σταδιακά υποχώρησαν από το πρόσωπό του οι γκριμάτσες του πόνου, το σώμα του τεντώθηκε σιγά σιγά και στο τέλος, βρέθηκε να κάθεται κι όχι να είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι.

Ο γιατρός είχε ακούσει με προσοχή όλες τις απαντήσεις και τον είχε ενθαρρύνει να τακτοποιήσει το συντομότερο, με παλικαρίσια τόλμη, τις όποιες εκκρεμότητες ένοιωθε μέσα του ότι είχε στη ζωή του. Του είπε να περάσει από το ιατρείο του, όταν θα μπορούσε πλέον να περπατήσει τέλεια, να του πει μόνος του ότι είναι πλέον καλά.

Οι τελευταίες στιγμές, ήταν σαν αποχώρηση από συνάντηση καρδιακών φίλων. Ο γιατρός αγκάλιασε σφικτά για λίγα δευτερόλεπτα τον ασθενή, βεβαιώνοντάς τον ότι έχει εμπιστοσύνη στην ικανότητά του να διορθώσει εκ βάθρων, όλα τα δυσμενή ζητήματα που τον καταπονούν. Χαιρετήσαμε και βγήκαμε από το δωμάτιο.

Στο καθιστικό, περίμενε η σύζυγος και η θυγατέρα του ασθενούς. Ο γιατρός έγραψε μια συνταγή και οδηγίες για περαιτέρω εξετάσεις. Ζήτησε επίσης, να απομακρυνθούν από το υπνοδωμάτιο τα κόκκινα υφάσματα και αντικείμενα και να αντικατασταθούν με άλλα, σε αποχρώσεις του σιέλ, ώστε να βοηθηθεί η αποχώρηση του πόνου.

Πήρε την αμοιβή του, χαιρέτησε και βγήκε. Τον ακολούθησα. Είχα χιλιάδες απορίες στο μυαλό μου. Η επίσκεψη είχε διαρκέσει πάνω από μία ώρα. Η χρηματική αμοιβή, ήταν σχετικά μικρή αναλογικά, για τον γιατρό.

Όταν φτάσαμε στο ιατρείο, βρήκα την ευκαιρία να λύσω τις απορίες μου.

Τον ρώτησα γιατί ξόδεψε τόση ώρα για έναν ασθενή. Μου απάντησε ότι δεν ξόδεψε, επένδυσε ώρα σε έναν ασθενή, που συναντούσε για πρώτη φορά. Αυτό, θα του εξοικονομούσε χρόνο στη συνέχεια, αν ο ασθενής συνέχιζε μαζί του, ώστε να καταλαβαίνει γρήγορα και ευκολότερα, τις πιθανές ρίζες των μετέπειτα προβλημάτων που τυχόν παρουσίαζε.

Ακολούθησαν πολλές άλλες ερωτήσεις και απαντήσεις. Στο τέλος μου είπε:

«Γι’ αυτά που ρωτάς, οι απαντήσεις πηγάζουν από την συνεκτίμηση στη θεραπεία του παράγοντα Α: Άνθρωπος → Αγάπη → Αποδοχή.

Ο άνθρωπος επιτρέπει την αρρώστια στον εαυτό του, γι’ αυτό πρέπει ο γιατρός με αγάπη για τον ασθενή του, -όποιος κι αν είναι αυτός-, να αποδεχθεί τη δική του οπτική για τη αρρώστια αυτή. Θεραπευτικά, ο γιατρός θα δράσει όπως χρειάζεται, αλλά όχι μόνο θα επιτρέψει, αλλά και θα ενθαρρύνει τον ασθενή του, να λύσει το συναισθηματικό, πνευματικό ή νοητικό μπλοκ, που διεγείρει την αρρώστια του.

Θα είχαμε μεγαλύτερα ποσοστά θεραπευμένων και πιο μόνιμες θεραπείες, αν είχαμε μάθει να μην παραβλέπουμε αυτόν τον παράγοντα Α σε κάθε ασθένεια, όσο σοβαρή κι αν είναι. Αυτή η γνώση, έχει δυστυχώς αποσιωπηθεί. Κι όμως, θα μπορούσε να οδηγήσει με ασφάλεια, ακόμη και στην αυτοθεραπεία…”.

Γιαννούλα Ρουσοδήμου
Φαρμακοποιός – Holistic Life Coach

The post Ο ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ Α first appeared on Holistic You.