Ίσως το θέμα με τα χρώματα όπως αναπτύχθηκε σε προηγούμενα άρθρα, να σου φάνηκε ελάχιστα σχετικό με ένα βασικό κομμάτι ζωής: τα όνειρά σου.

Σήμερα θα συμπληρώσουμε το παζλ και θα δεις καθαρά τη μεταξύ τους σχέση, καθώς και τον τρόπο που μπορείς να αξιοποιήσεις αυτή τη σχέση, για να δώσεις μια ακόμη ώθηση στον εαυτό σου, ώστε να προχωρήσει στο δρόμο προς το να υλοποιήσει ό,τι ονειρεύεσαι σ’ αυτή τη ζωή.

Αυτό που βασικά χρειάζεται να θυμάσαι πάντα, είναι ότι ο οργανισμός σου εκτός από το υλικό του μέρος, αποτελείται κι από μη υλικά στοιχεία.

Το κομμάτι του οργανισμού σου που ερμηνεύει οτιδήποτε σκέφτεσαι, ή συμβαίνει μέσα σου και γύρω σου, δεν είναι το υλικό σου σώμα. Είναι η ενεργειακή, η άυλη φύση σου. Αυτή, επικοινωνεί με την υλική σου φύση με ηλεκτρικά σήματα, που μεταφράζονται σε χημικές ουσίες. Αυτές, προκαλούν σκέψεις και συναισθήματα που πάλι, ενέργεια είναι.

Η ενέργεια αυτή, είναι χρωματιστή. Εκπέμπεται κβαντικά, δηλαδή σε κομμάτια που ακολουθούν το ένα το άλλο. Αυτά τα κομμάτια ενέργειας εκπέμπονται σε μια ροή, σαν ένα ποτάμι, που μπορεί να τρέχει με γρήγορο, ή αργό ρυθμό. Ανάλογα με το ρυθμό που τρέχει αυτή η ενέργεια, με τη συχνότητά της δηλαδή, εμφανίζει άλλο χρώμα και άλλη μουσική.

Ναι, καλά κατάλαβες:
Η ύπαρξή σου είναι-εκπέμπει, χρώμα και μουσική.

Το ίδιο και τα όνειρά σου, οι ιδέες σου, τα σχέδιά σου. Άπαξ και συλλαμβάνονται, αυτό, αυτόματα τα φέρνει στις παρυφές της γήινης ζωής. Ζουν λοιπόν κι αυτά, από τη σύλληψή τους κιόλας. Και κάθε τι που ζει, πάλλεται, δονείται σε κάποια, ή κάποιες συχνότητες. Η δόνηση, είναι χαρακτηριστικό της ζωής, οπότε σαν αποτέλεσμα, η ζωή ταυτίζεται με χρώματα και ήχους.

Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί εκπέμπουν χρώμα. Κι ανάμεσα σ’ αυτά που είναι ζωντανά όντα και εκπέμπουν χρώμα, είναι και οι διάφορες πέτρες-κρύσταλλοι, που υπάρχουν στη γη.

Ναι. Οι κρύσταλλοι είναι ζωντανοί οργανισμοί.

Από τους πιο αδιαφανείς όπως ο ίασπις, μέχρι τους πιο διαφανείς όπως το διαμάντι, οι κρύσταλλοι είναι ζωντανές δομές που συλλέγουν, πολλαπλασιάζουν και αποδίδουν ενέργεια.

Επειδή ανάλογα με τη δομή τους διαθλούν με διαφορετικό τρόπο το φως, εμφανίζουν διαφορετικό χρώμα ο καθένας. Αυτή την ενέργεια του χρώματος, την αποδίδουν στο περιβάλλον. Αν τους κρατάς επάνω σου, την αποδίδουν κατευθείαν σε σένα.

ΜΩΒ – ΑΜΕΘΥΣΤΟΣ- ΝΟΤΑ ΣΙ – ΦΑΝΤΑΣΙΑ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΣΥΛΛΗΨΗ ΙΔΕΩΝ

Όταν σκέφτεσαι κάτι, ή έχεις μια ιδέα, αυτή δημιουργεί ένα κύμα δόνησης στον εγκέφαλό σου. Το κύμα αυτό, έχει υψηλή συχνότητα μωβ χρώματος και αντιστοιχεί στη νότα σι, την πιο υψηλή νότα μιας οκτάβας.

Το μωβ, είναι το χρώμα της φαντασίας και της πνευματικότητας. Είναι το χρώμα που αγγίζει τον κόσμο των ιδεών και τον υλικό κόσμο ταυτόχρονα, ακροβατώντας στα όρια άυλου – υλικού.

Το μωβ, δίνει μια αίσθηση γαλήνης και φαίνεται να συμβάλλει στην πνευματική ισορροπία. Πάνω σου και γύρω σου, θα βελτιώσει τη διαίσθηση σου και θα σε κάνει να αισθανθείς την σημαντικότητα και το ατέρμονο της ζωής όταν πενθείς.

Τα παλιά χρόνια, πριν εφευρεθούν οι βιομηχανικές μαύρες βαφές, το χρώμα του πένθους ήταν το μωβ. Αυτό, βοηθούσε τους πενθούντες να βιώσουν την απώλεια του αγαπημένου τους προσώπου όχι μηδενιστικά, όπως με το μαύρο, αλλά υπό το πρίσμα ενός υπέρτατου σχεδίου ζωής, που συνεχίζει να εξελίσσεται ακόμη και μετά τον θάνατο του σώματος.

Ο αμέθυστος, που είναι ένας κρύσταλλος με μωβ χρώμα, γενικά δρα ηρεμιστικά, φέρνει γαλήνη στο νου, βοηθά να απαλλαγείς από τους φόβους σου και από τα όνειρα-εφιάλτες.

Ο αμέθυστος, βοηθά να έχεις αυτοεκτίμηση και θάρρος. Διευκολύνει τον οραματισμό, βελτιώνει τη διαίσθηση, την πνευματική επικοινωνία και την αυτοσυγκέντρωση. Βοηθά επίσης, στο να συλλαμβάνεις ιδέες, βελτιώνοντας έτσι τη δημιουργικότητά σου.

ΜΠΛΕ – ΣΟΔΑΛΙΤΗΣ – ΝΟΤΑ ΛΑ – ΛΟΓΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ, ΡΥΘΜΟΣ

Αφού ο νους σου συλλάβει, ακολούθως αξιολογεί την ιδέα, τη φαντασία, το σχέδιο που συνέλαβε κι αποφασίζει αν έχεις κάποιο λόγο, κάποιο όφελος δηλαδή, να την μετατρέψεις σ’ ένα δημιούργημα. Αν έχεις λόγο, (επειδή μπορεί να καλύπτει μια ανάγκη, ή μια επιθυμία σου), που μπορεί να τον εκφράσεις με λόγο (λόγια δηλαδή), η ιδέα του αρχίζει να δονείται κάπως χαμηλότερα, σ’ ένα χρώμα βαθυγάλανο, που αντιστοιχεί στη νότα λα.

Ο λόγος, δίνει έναν ρυθμό μέσα σου. Με τον ρυθμό αυτό, αρχίζεις να σχεδιάζεις την πραγματοποίηση της ιδέας σου. Η διαδικασία αυτή, εκπέμπει συχνότητες που κυμαίνονται από το βαθυγάλανο ως το γαλάζιο, που αντιστοιχεί στη νότα σολ.

Ο Σοδαλίτης, που είναι ένας κρύσταλλος μπλε χρώματος, μπορεί να σε βοηθήσει να ξεκαθαρίσεις, αν και τι λόγο έχεις, να πραγματοποιήσεις μια ιδέα σου. Επίσης, θα σε διευκολύνει στο να εκφράσεις αυτόν τον λόγο με λόγο, με τις σωστές λέξεις δηλαδή, ώστε να σου είναι ξεκάθαρο, ποιός ακριβώς είναι ο σκοπός σου.

ΠΡΑΣΙΝΟ – ΜΑΛΑΧΙΤΗΣ, ΣΜΑΡΑΓΔΙ – ΝΟΤΑ ΦΑ -ΔΟΜΗ, ΑΡΜΟΝΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ

Όταν ο λόγος έχει ρυθμό και αρμονία, όταν δηλαδή οργανώσεις ένα σχέδιο με ξεκάθαρα αρμονική δομή, που μπορείς να περιγράψεις και με λόγο-λόγια, αυτό έχει συχνότητα που εκπέμπει πράσινο, που σαν μουσικός φθόγγος αντιστοιχεί στη νότα φα.

Το πράσινο, είναι λοιπόν το χρώμα του ρυθμού και της αρμονίας. Ρυθμός και αρμονία στον οργανισμό, σημαίνει τέλεια υγεία. Σημαίνει ότι όλα τα όργανα λειτουργούν στην κυριολεξία ρυθμικά και σχετίζονται αρμονικά μεταξύ τους. Το ίδιο και η σκέψη και το συναίσθημά σου.

Οπότε, το πράσινο δεν ορίστηκε τυχαία ως το χρώμα που προάγει την υγεία.
Είναι επίσης το χρώμα, που συντονίζεται περισσότερο με το όργανο της καρδιάς και βοηθά στη διατήρηση της υγείας της.

Το σμαράγδι, με το ιδιαίτερο πράσινο χρώμα του, θεωρείται ο πιο θεραπευτικός κρύσταλλος στη Γη. Ο μαλαχίτης, επίσης πράσινος, θεωρείται ο κρύσταλλος που βοηθά περισσότερο απ’ όλους, στην προσέλκυση υλικού πλούτου.

Το πράσινο, συμβάλλει στην αξιοποίηση μιας ιδέας, δίνοντάς της ρυθμό, ώστε ακολούθως να προωθηθεί προς το πορτοκαλί, δηλαδή προς την πρώτη δημιουργία του αποτελέσματός της, τη δημιουργία σε μη υλικό επίπεδο.

ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ – ΚΟΡΝΕΟΛΙΟ – ΝΟΤΑ ΡΕ – ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΕ ΜΗ ΥΛΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Όταν έχεις προσδιορίσει το λόγο και έχεις σχεδιάσει τη δομή, τη διαδρομή δηλαδή, μπορείς να πεις ότι έχεις οραματιστεί ξεκάθαρα πια, την πορεία που θα σε οδηγήσει στην πραγματοποίησή της ιδέας σου. Μπορείς να έχεις πλήρη εικόνα για τη σειρά των ενεργειών που πρέπει να κάνεις και το πότε πρέπει να κάνεις την κάθε μία απ’ αυτές.

Αν έχεις φτάσει να οραματιστείς ακόμη και πώς θα είναι η ζωή σου όταν θα έχεις υλοποιήσει την ιδέα σου, αλλά και κατά την πορεία σου προς αυτή, έχεις στην ουσία δημιουργήσει αυτό που θέλεις σε ενεργειακό επίπεδο.

Σ’ αυτή τη φάση, η δόνηση του σχεδίου σου, εμφανίζει τη συχνότητα του πορτοκαλί χρώματος, που αντιστοιχεί στη νότα ρε.

Το κορνεόλιο, είναι ένας κρύσταλλος πορτοκαλί χρώματος, πολύ χρήσιμος σ’ αυτή τη φάση. Βοηθά στην αυτοσυγκέντρωση και κινητοποιεί, απομακρύνοντάς σε από τον ψυχικό λήθαργο και οδηγώντας σε στη δράση.

Το κορνεόλιο, λέγεται ότι εξουδετερώνει τις αμφιβολίες και παρέχει υπομονή. Αποκαθιστά τη ζωτικότητα και μπορεί να σε βοηθήσει να μην καταβάλλεσαι από τις αποτυχίες σου, αλλά να συνεχίζεις παρακάτω με θάρρος, μέχρι να πετύχεις αυτό που θέλεις.

Θα βοηθήσει να ξεκαθαρίσεις μέσα σου την εικόνα του αποτελέσματος εφαρμογής του σχεδίου-ιδέας σου, ώστε να αποφασίσεις κατόπιν, αν τελικά θα το ωθήσεις προς την υλοποίηση, ή όχι.

Δεν είναι παράξενο λοιπόν, που το κορνεόλιο προφυλάσσει τις εγκυμονούσες από αποβολές. Ξεκαθαρίζει και ενισχύει τη θέληση τους, να φέρουν το παιδί που συνέλαβαν, σ’ αυτόν τον κόσμο.
Στο πορτοκαλί, συντονίζεται η δημιουργία σου, όταν ακόμη βρίσκεται σε άυλη μορφή, δηλαδή, πριν αυτή εκδηλωθεί στην ύλη.

ΚΙΤΡΙΝΟ – ΚΙΤΡΙΝΗΣ ΧΑΛΑΖΙΑΣ – ΝΟΤΑ ΜΙ – ΒΟΥΛΗΣΗ, ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΠΡΟΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ

Και μετά;
Πώς θα γειώσεις, πώς θα υλοποιήσεις αυτό που οραματίστηκες;

Μα μέσω της βούληση σου θα το υλοποιήσεις, αλλιώς θα μείνει στον άυλο κόσμο των ιδεών.

Όταν αποφασίσεις χωρίς αμφιβολία να υλοποιήσεις την ιδέα σου, τότε η ιδέα σου συντονίζεται στο κίτρινο χρώμα, που αντιστοιχεί στη νότα μι.

Το κίτρινο, είναι χρώμα που κινητοποιεί. Βοηθά επίσης, στην εστίαση της προσοχής, στη μελέτη και στην ανάκληση πληροφοριών.

Το κίτρινο, όχι μόνο είναι το χρώμα της βούλησης, αλλά παρέχει και κάθε διευκόλυνση σ’ αυτή, ενεργοποιώντας το νευρικό και το μυϊκό σύστημα, εξουδετερώνοντας τη σωματική και νοητική κούραση, καθαρίζοντας τον οργανισμό από λιμνάζοντα νερά και άχρηστα υλικά.

Βλέπετε τη σοφία της δημιουργίας των πάντων, ακόμη κι αυτών που φαίνονται απλά και ίσως τυχαία;

Δείτε τώρα τι κάνει ο κιτρίνης χαλαζίας: Ο κιτρίνης, μετουσιώνει τα όνειρα και τις ευχές, σε πραγματικότητες. Αυξάνει τις αντοχές του σώματος, ενισχύει τα νεφρά (άρα μειώνει το φόβο), βοηθά στη ρύθμιση του ενδοκρινικού συστήματος (άρα σταθεροποιεί τη διάθεση) και του μεταβολισμού. Προσφέρει με την κίτρινη ακτινοβολία του βοήθεια, ώστε να διευκολυνθεί η υλοποίηση της άυλης δημιουργίας.

ΚΟΚΚΙΝΟ – ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΙΑΣΠΙΣ, ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΑΧΑΤΗΣ – ΝΟΤΑ ΝΤΟ – ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ, ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ, ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ

Το πιο ζεστό χρώμα του ορατού φάσματος, είναι το κόκκινο. Είναι το χρώμα με τη χαμηλότερη συχνότητα, με την πιο αργή κβαντική ροή και αντιστοιχεί στη νότα ντο, στη χαμηλότερη νότα της οκτάβας.

Το κόκκινο, εκπέμπεται από τη βάση του κορμού σου και είναι το χρώμα που είναι συνυφασμένο με τη ζωή του σώματος, με την ικανότητα αναπαραγωγής και με την υλοποίηση των ιδεών, των επιθυμιών, των σχεδίων σου.

Το κόκκινο, είναι η συχνότητα που εκπέμπεται στη φάση που υλοποιείς τη δημιουργία σου δίνοντάς της θέση μέσα στον υλικό κόσμο.

Αυτό σημαίνει, ότι αν η βάση σου δεν έχει αρκετή δύναμη εκπομπής του κόκκινου χρώματος, η ικανότητά σου να ζεις, να αναπαράγεσαι και να πραγματοποιείς τα όνειρά σου, περιορίζεται.

Αυτές οι ικανότητες μπορούν να ενισχυθούν, ενισχύοντας το κόκκινο μέσα σου. Θυμάσαι που λέγαμε σε προηγούμενο άρθρο, για τη δύναμη ζωής που λαμβάνουμε από τα κόκκινα τρόφιμα και τις πινελιές κόκκινου χρώματος στα αντικείμενα γύρω μας;

Το κόκκινο, είναι το χρώμα της εκπλήρωσης. Γι’ αυτό, είναι το κατεξοχήν χρώμα των Χριστουγέννων. Επειδή η γέννηση του Θεανθρώπου, αποτελεί την εκπλήρωση της υπόσχεσης, για επανένωσή μας με την Ουσία της Ζωής. Άσχετα, αν τελικά δε θελήσαμε να λάβουμε το μήνυμα κι εξακολουθούμε να πεθαίνουμε καθημερινά, για μικροπράγματα.

Βλέπεις πώς συνδέονται τα χρώματα με τη φάση της δημιουργίας που βρίσκεσαι κάθε στιγμή;

Και μη σκεφτείς: «Ο.κ., το πολύ να πάρω έναν κρύσταλλο με τη μια ή την άλλη ιδιότητα και θα υλοποιήσω εύκολα την όποια ιδέα, ή επιθυμία μου».
Δε λειτουργεί έτσι.

Οι κρύσταλλοι δεν παράγουν ενέργεια από το μηδέν. Θυμήσου τι είπαμε στην αρχή γι’ αυτούς: Συλλέγουν, πολλαπλασιάζουν και αποδίδουν την ενέργεια. Οπότε, πρέπει να εκπέμπεται ήδη η συχνότητα ενέργειας που συντονίζεται ο καθένας τους, ώστε να τη συλλέξουν, να την πολλαπλασιάσουν και να σου την αποδώσουν πίσω μεγαλύτερη, για να ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα της δράσης σου.

Πόσο σοφά είναι οργανωμένα, πόσο σοφά κινούνται όλα γύρω μας, προς εξυπηρέτησή μας. Τίποτε, δε βρίσκεται τυχαία εδώ. Ούτε καν, τα χρώματα, ή οι πέτρες της Γης.

Απλώς χρειάζεται να εξασκηθούμε, ώστε να βλέπουμε πραγματικά μέσα μας και γύρω μας.

Παρατηρώντας τον εαυτό σου και επικοινωνώντας ουσιαστικά μαζί του, μπορείς να αντιληφθείς τις ικανότητές σου και να μάθεις να εμπιστεύεσαι το εσωτερικό σου αισθητήριο.

Δοκίμασε να βρεις σε τι φάση πραγματοποίησης βρίσκεσαι με ένα σου σχέδιο-ιδέα-όνειρο, αυτή τη στιγμή. Μετά σκέψου, ποιά χρώματα προτιμάς αυτό τον καιρό και αν αυτά αντιπροσωπεύουν τη φάση που βρίσκεσαι, ή προς την οποία θες να προωθήσεις το σχέδιό σου, ή όχι. Απ’ αυτό και μόνο, θα καταλάβεις αν θες πραγματικά να το υλοποιήσεις, ή δε θες.

Κι αν βεβαιωθείς ότι θες πραγματικά να υλοποιήσεις την ιδέα σου, δράσε συνειδητά πλέον, αξιοποιώντας κάθε σου ικανότητα και κάθε δώρο του Δημιουργού σου, συμπεριλαμβανομένων και των χρωμάτων.

Βλέπεις, η υλοποίηση των ονείρων σου δεν αποτελεί τυχαίο γεγονός, ή κάποιο ανεξήγητο φαινόμενο. Έχει λογική.

Μην υποτιμάς τις δυνατότητές σου, περιμένοντας κι ελπίζοντας μόνο σ’ ένα θαύμα. Μπορείς να δημιουργήσεις βήμα βήμα, το δικό σου θαύμα.

Γιαννούλα Ρουσοδήμου
Φαρμακοποιός- Holistic Life Coach

The post ΒΡΕΣ ΣΕ ΤΙ ΧΡΩΜΑ ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΟΥ first appeared on Holistic You.

Έχουμε μέσα μας το έμφυτο χάρισμα, ο λόγος μας να μετακινεί βουνά. Κινούμενοι φυσιολογικά προς τη χρήση του λόγου και βλέποντας το αποτέλεσμα του λόγου στην ύλη, είχαμε τη βεβαιότητα ότι θα κινούσαμε δι’ αυτού, τα πάντα στη ζωή.

Ιστάμενοι στο βάθρο του μεγαλείου μας ως νόμιμοι διαχειριστές ολόκληρης της Κτίσης, με τη βεβαιότητα ότι κατέχουμε τον ορθό λόγο, φορτώσαμε στον εαυτό μας την ευθύνη και την υποχρέωση όχι μόνο να τον διαδώσουμε, αλλά και να τον επιβάλλουμε. Αρχίσαμε να επιβάλλουμε τριγύρω ρόλους και να αναζητούμε συμμαχίες, με τη βεβαιότητα, ότι καθοδηγούμε την ύλη μέσω του λόγου μας, στο θαύμα.

Αυτό, αν και χρεώνεται στην ανθρωπότητα ως πρόσφατη κατάκτηση, στην πραγματικότητα είναι μια πολύ παλιά τακτική, ίσως από την αρχή του χρόνου. Ο άνθρωπος ως εικόνα και ομοίωση Θεού, όντας δομημένος στην αλήθεια «εν αρχή ήν ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος… Δι’ Αυτού πάντα εγένετο και χωρίς Αυτόν εγένετο ουδέ εν ό γέγονεν», αν και κλήθηκε να διαχειριστεί τη Δημιουργία που του χαρίστηκε μέσα από αυτό το δρόμο (το Λόγο του Θεού), όταν κατανόησε την δυναμική αυτού του χαρίσματος, προσπάθησε να οικειοποιηθεί την αυθεντικότητα του λόγου που του χαρίστηκε και να την χρησιμοποιήσει προς αντικατάσταση του Θεού. Έτσι επήλθε η πτώση.

Η πτώση συμβολίζεται με την κατανάλωση του μήλου της γνώσης του καλού και του κακού. Το μήλο, ως καρπός δομημένος σε κύκλους (πυρήνας, σάρκα, φλούδα), απεικόνισε ακριβώς, τις ιδιότητες του Λόγου. Ο πυρήνας τη δύναμη, η σάρκα την εκδήλωση και ο φλοιός την προστασία.

Ο άνθρωπος όντας με ελεύθερη βούληση, άρα με δυνατότητα επιλογής, αποφασίζει να φάει το μήλο και διαρρηγνύοντας την προστασία-φλοιό, απορροφά την εκδήλωση-σάρκα, με σκοπό να φτάσει στην κατάκτηση της Δύναμης- πυρήνα, που θα τον έκανε Θεό. Αυτό που δεν αντιλήφθηκε, ήταν ότι ο τρόπος που του υποδείχθηκε από το εγώ του να γίνει αυτό, δεν ήταν ορθός. Έτσι έχασε την ευκαιρία της θέωσης και κατέπεσε χαμηλότερα από την ίδια του τη φύση, εισάγοντας τον εαυτό του στην βαριά ύλη, στον κόπο δηλαδή και στον πόνο στη ζωή.

Παρά το δυνατό σοκ, η κατανόηση δεν ήρθε. Η αποτυχία δεν αξιολογήθηκε. Συνεχίζοντας εκτός του παραδείσου-(εκτός της πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνίας με το Θεό), πάνω στο μοτίβο της πτώσης του και εφαρμόζοντάς το ξανά και ξανά κληροδοτώντας τον μη ορθό λόγο στους απογόνους του, καταλήγει στην μέγιστη απομάκρυνση από τον αληθινό του εαυτό. Αιχμαλωτίζεται τόσο άκαμπτα από τον ίδιο του τον λόγο και τόσο μακριά από τη φύση του, που καθίσταται αδύνατη από κάποιο σημείο και μετά, η αυτόβουλη επιστροφή του. Το τραύμα βαθαίνει σταδιακά όλο και περισσότερο, δημιουργώντας ένα δυσγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στον παράδεισο-Όλον που ζούσε και στην κόλαση-Μηδέν, όπου κατέληξε να επιβιώνει. Το χειρότερο ήταν, ότι η εκδήλωση της δύναμης του λόγου του, έχτισε το χάσμα και στις τρεις του υποστάσεις (σώμα-ψυχή-πνεύμα).

Κι εκεί ο Δημιουργός κάνει την υπέρτατη Θυσία, για να ανοίξει μια πόρτα διαφυγής στον τριαδικό άνθρωπο, που σφαδάζει στερημένος από ουσιαστική ζωή: Έρχεται ο ίδιος στη Γη. Ο Υιός-Λόγος ενσαρκώνεται, γεφυρώνοντας το χάσμα με τον ίδιο του τον δισυπόστατο (Θεός-άνθρωπος) εαυτό, προσδοκώντας ο άνθρωπος να αξιοποιήσει τη δυνατότητα και να επιστρέψει στην ορθότητα του Λόγου αυτοβούλως (σέβεται και το αυτεξούσιο που του έδωσε απ’ όταν τον έπλασε), αφαιρώντας έτσι από τη ζωή του τις συνέπειες του μη ορθού του λόγου: τον κόπο και τον πόνο και στις τρεις του υποστάσεις.

Ο Θεός-Λόγος περπατά στη Γη, εκθέτοντας ξεκάθαρα στα ανθρώπινα μάτια το έλλειμμα, που δεν είχε αντιληφθεί ο πεπερασμένος ανθρώπινος νους: την ΑΓΑΠΗ. Ο κάθετος, χωρίς συναίσθημα ανθρώπινος λόγος που δημιουργεί κρίση και εκτοξευόμενος (όπως προς τη μοιχαλίδα) οδηγεί στο θάνατο, βρίσκεται απέναντι στον κάθετο νόμο της Αγάπης που Θεού, που υποδεικνύει στον άνθρωπο να ενεργοποιήσει τη βούλησή του και να ελέγξει τον λόγο-εαυτό του, πριν τον στρέψει προς τα έξω. Ο στρεβλός λόγος που οδήγησε τον άνθρωπο στον ξεπεσμό, ορθοδρομείται από τον ενσαρκωμένο Λόγο του Θεού, με σκοπό να οδηγήσει τον άνθρωπο στην αποκατάσταση, αν και η βούλησή του συναινέσει.

Ο Λόγος έρχεται στον άνθρωπο ενσαρκωμένος, μετέχοντας στην υλική φύση, αλλά ο άνθρωπος όντας κάθετος στον δικό του λόγο, δεν Τον αναγνωρίζει. Το εγώ του όμως, αναγνωρίζει την απειλή της ακύρωσης του λόγου του από τη Θεϊκή παρουσία. Έτσι, αφού δεν μπορεί να τον αγνοήσει, ή να τον απομονώσει ως λόγο και ως άνθρωπο, στρέφεται εναντίον Του με  απίστευτη σκληρότητα. Ο ενσαρκωμένος Λόγος οδηγείται στον επαίσχυντο των θανάτων, στο Σταυρό. Η Θεϊκή υπέρβαση εξαγοράζει με αίμα Θεού-Ανθρώπου τον άνθρωπο-θεό και η υιοθεσία εκπληρώνεται στο χρόνο.

Κατά τη σταύρωση η Θεϊκή Αγάπη ξεπερνάει τον ανθρώπινο πόνο και προεικονίζει την επόμενη ευκαιρία του ανθρώπου, αφού ως Θεός, γνωρίζει πώς το χάσμα θα συνεχίσει να διευρύνεται για πολλούς: Το ανάπτυγμα του σώματός του σχηματίζει το τόξο (εγκάρσια θηλυκή φύση λόγος-ρυθμός-δημιουργία) και το βέλος (κάθετη αρσενική φύση νους-ρυθμός-βούληση-εκδήλωση στην ύλη), που θα δώσει την επόμενη ευκαιρία επιστροφής στην  Θεϊκή αγκαλιά.

Η Μεγάλη Θυσία, φαίνεται να μην δικαιώνεται απόλυτα. Ο άνθρωπος παίρνει το μήνυμα μεν, αλλά αρνείται να έρθει σ’ επαφή με το συναίσθημά του ώστε να το κατανοήσει. Έτσι προχωρά ακόμη βαθύτερα στο λαγούμι του. Συστρέφοντας γύρω από το εγώ του το ανάπτυγμα του Λόγου στο σταυρό και κλείνοντάς ερμητικά, δημιουργεί κύβο ισχύος (στερεό-6 πλευρές-σταθερότητα) και μέσα σ’ αυτόν επεξεργάζεται τον Λόγο, προσπαθώντας να τον εξανθρωπίσει, να τον επαναδομήσει δηλαδή στην ύλη, με τρόπο που να εξυπηρετήσει τον κάθετο δικό του λόγο, που τον θεωρεί αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Ξεπέφτει έτσι, για δεύτερη φορά.

Ακολούθως, καθώς παρατηρεί στην πορεία του χρόνου την αφθονία που απολαμβάνει ως αποτέλεσμα της δύναμης του λόγου του, τυλιγμένου πλέον στο κουφάρι του Θεϊκού Λόγου ως λύκος ντυμένος με προβιά προβάτου, το εγώ του συναρπάζεται. Συνειδητοποιεί πως διαπερνά ευκολότερα έτσι, κάθε αντίσταση νοητική και συναισθηματική των αποδεκτών. Η κάθετη στρεβλότητα του ανθρώπινου λόγου, κρύβει με επιμέλεια και επιδεξιότητα την απάτη της, προσπαθώντας να εισπράξει τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη. Και αξιοποιώντας τις παρατηρήσεις του, βρίσκει τη λύση.

Δομώντας τον κύβο του επί τρία και τοποθετώντας τον στην τριαδικότητα της ύπαρξής του: υλικό-εκδηλωτικό-κόκκινο, ψυχικό-βουλητικό-κίτρινο και πνευματικό-λογικό-μπλε πεδίο, θεωρεί ότι μπορεί να δημιουργήσει μόνος του το θαύμα, αντί να το ζητήσει από τον ενσαρκωμένο Λόγο-Θεό. Πείθεται δηλαδή, ότι το 6-6-6 των κύβων του, μπορεί να λειτουργήσει θαυματουργικά αντί του Χριστού κι έτσι δημιουργεί μέσα του τον Αντι-Χριστό.

Κάνει λοιπόν πάλι, το ίδιο σφάλμα: Λειτουργεί τον κάθετο λόγο του χωρίς το συναίσθημα (αγάπη) και ξεπέφτει εξαιτίας του λόγου του, για τρίτη φορά. Το εγώ του, αποδεικνύεται ισχυρότερο της φύσης του, που είναι εξ’ αγάπης δημιουργική και ο κάθετος λόγος του, προσδοκεί να γίνει δημιουργικός εκ κρίσεως. Έτσι οδηγεί ο ίδιος τον εαυτό του στην κρίση. Και πάλι όμως, εκδύεται την ευθύνη του την κρίσιμη στιγμή και δαιμονοποιεί το 666 των τριών κύβων που ο ίδιος έχει συστρέψει γύρω του, ψευδόμενος στον εαυτό του, ότι ο Αντι-Χριστός είναι μια επιβουλή που έρχεται απ’ έξω, ως έκφραση μιας μισάνθρωπης σκοτεινής ενέργειας-δαίμονα και η κρίση είναι μια τιμωρία που έρχεται από το Θεό (λόγω της παράληψής του να δράσει έμπρακτα εντός του υλικού οικοδομήματος με την ενέργεια της αγάπης) κι όχι από τους νόμους της φύσης. Κι ενώ βλέπει μπροστά του και γύρω του την στρεβλή δημιουργία του λόγου του που προέκυψε λόγω της έλλειψης της αγάπης εντός του, πάλι δεν κατανοεί την αναγκαιότητά Της για να δημιουργήσει το θαύμα, που τόσο έντονα και επίμονα επιθυμεί.

Τι δράμα, αλήθεια!!! Ο παράγοντας Αγάπη διαβάλλεται, διασύρεται, απορρίπτεται ως αδυναμία. Κι όμως, όλες οι διαμάχες, όλοι οι πόλεμοι από καταβολής κόσμου, για την αγάπη γίνονται. Μόνο που ψάχνουμε την εικόνα της αγάπης έξω από μας κι όχι μέσα μας. Γι’ αυτό και την βλέπουμε ανάλογα με το φίλτρο που ντύνει το εγώ μας κάθε στιγμή. Γιατί αν την βρίσκαμε μέσα μας, αυτή η εικόνα θα ήταν ορθή-ξεκάθαρη, γιατί θα ήταν η αγάπη που φύτεψε ο Θεός-Δημιουργός στη φύση μας, ώστε να υπάρξουμε δομημένοι κατ’εικόνα και ομοίωσή Του. Είναι η δική Του Αγάπη, Ορθή, Κάθετη, Ξεκάθαρη, Δημιουργική. Αυτή η Αγάπη που μπορεί να δημιουργεί ελεύθερα πεδία κάθετα, αλλά γλυκά, σαν το νερό που λιώνει  τον βράχο αγκαλιάζοντάς τον. Ο βράχος όσο σκληρός, όσο συμπαγής, όσο μεγάλος κι αν είναι, είτε θα λιώσει αργά μέσα στην αγκαλιά του νερού, είτε θα καλυφθεί από αυτήν και θα ζήσει μέσα του, προστατευμένος από τους ανέμους και τις καταιγίδες και ταυτόχρονα ελευθερώνοντας τη θέα.

Θα αρπάξουμε άραγε αυτή την ύστατη στιγμή την δυνατότητα να ορθο-λογίσουμε; Ή θα χάσουμε και την τρίτη και τελευταία μας έξοδο προς την Αλήθεια που θα μας ελευθερώσει; Είμαστε εδώ και πονάμε ακόμη. Γιατί, αλήθεια; Τόσος πόνος, τόση κόπος, τόση πίκρα κι ούτε ένα Σ’ ΑΓΑΠΩ!!!!;

από Γιαννούλα Ρουσοδήμου & Α.Μ.

The post «Ο ΛΟΓΟΣ, ΣΑΡΞ ΕΓΕΝΕΤΟ» first appeared on Holistic You.