ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ;

Τι είναι άραγε αυτό, που κάνει ευφυείς, δυναμικούς και καθόλα ικανούς ανθρώπους, να αφήνουν τη δύναμή τους στα χέρια άλλων, συχνά λιγότερο ευφυών;

Ναι, καλά το σκεφτήκατε: Η εσωτερική μας αμφιβολία.

Όντας μεγαλωμένοι οι περισσότεροι, με την πεποίθηση ότι δεν είμαστε αρκετά έξυπνοι, αρκετά ικανοί, αρκετά οξυδερκείς, αρκετά… αρκετοί για να ξέρουμε πώς λειτουργεί αυτή η ζωή, παραδίδουμε τη δύναμή μας σε άλλους, που μεγάλωσαν με τη βεβαιότητα ότι είναι περισσότερο έξυπνοι, περισσότερο οξυδερκείς από οποιονδήποτε άλλο, τόσο επαρκείς στο να χειριστούν τη δική τους ζωή, που τους περισσεύει δύναμη για να χειριστούν και τις ζωές των άλλων!

Τι διαφέρουν αυτοί από μας;

Μόνο, στο τι πιστεύουν για τον εαυτό τους.

Για παράδειγμα, οι πλούσιοι άνθρωποι, – όχι οι τυχαία πλούσιοι, αλλά οι συνειδητά πλούσιοι -, ξέρουν τους κινδύνους από την μη αυτοδιαχείριση του εαυτού, γι’ αυτό φροντίζουν από νωρίς, να θωρακίζουν τους απογόνους τους απέναντι στους ανθρώπους επιρροής.

Πώς;

Ενισχύοντας με κάθε τρόπο τις ηγετικές ικανότητες των παιδιών τους, από τις πολύ μικρές ηλικίες. Έτσι, ενώ εμείς πληρώνουμε για να πάμε τα παιδιά μας τα καλοκαίρια σε κατασκηνώσεις διασκέδασης και σπάνια, ψυχαγωγίας, αυτοί τα στέλνουν σε κατασκηνώσεις εκπαίδευσης μελλοντικών ηγετών.

Ενώ εμείς μαθαίνουμε τα παιδιά μας να συμβιβάζονται μ’ αυτό που έχουν, αυτοί διδάσκουν τα δικά τους παιδιά, να μην ικανοποιούνται με τίποτα.

Ο στόχος τους, δεν είναι φυσικά να τα κάνουν δύστροπα ή κακομαθημένα, αλλά να τα προκαλέσουν να προσπαθούν γι’ αυτό που επιθυμούν χωρίς να σταματούν, μέχρι να το πετύχουν.

Ενώ εμείς διδάσκουμε τα παιδιά μας να απλώνουν τα πόδια τους «μέχρι εκεί που φτάνει το πάπλωμά τους», αυτοί τα διδάσκουν πώς θα ράβουν καινούργιες προσθήκες, ώστε «το πάπλωμα, να φτάνει ως το μήκος των ποδιών τους».

Κι ενώ εμείς δίνουμε μάχη για να «προσγειωθούν» τα παιδιά μας όταν ονειρεύονται και να καταλάβουν ότι βάσει λογικής, είναι περιορισμένα αυτά που μπορούν να κάνουν, εκείνοι τα ωθούν να εξασκήσουν τον οραματισμό τους στο έπακρο.

Τι ξέρουν αυτοί, που δεν το ξέρουμε εμείς;

Ξέρουν, ότι έχουμε μέσα μας την ικανότητα, να φτάσουμε ως εκεί που μπορούμε να φανταστούμε, όσο μακριά κι αν είναι αυτό το εκεί, από το εδώ που βρισκόμαστε τώρα. Αν δε μπορούσαμε να το φτάσουμε, δε θα μπορούσαμε και να το οραματιστούμε.

ΣΧΕΔΙΟ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ – ΣΧΕΔΙΟ ΖΩΗΣ

Ξέρετε, πώς αποφασίζουν οι πλούσιοι, αν θα επενδύσουν σε μια επιχείρηση ή όχι;

Πώς ελκύεις κεφάλαια για την επιχείρησή σου, από έναν επενδυτή;

Μα φυσικά, παρουσιάζοντας ένα business plan, ένα σχέδιο δηλαδή, που θα περιγράφει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της επιχείρησής σου. Ποιό είναι το μέλλον της; Το όραμά σου γι’ αυτήν. Το πού θέλεις να την πας.

Πώς αποφασίζουμε εμείς, αν θα επενδύσουμε σε μια επιχείρηση;

• Από το αν η επιχείρηση ανήκει σ’ έναν καλό μας φίλο, ή συγγενή.
• Από το αν μας αρέσει προσωπικά το αντικείμενο.
• Από το αν ακούγεται, ότι τέτοιες επιχειρήσεις βγάζουν λεφτά.

Με τον ίδιο τρόπο επενδύουμε και στα παιδιά μας. Τα ωθούμε προς τα εκεί, που ακούγεται ότι κρύβεται το χρήμα και η αναγνώριση.

Πότε και πόσοι από μας ερευνήσαμε ποιά είναι η φυσική κλίση, το φυσικό ταλέντο του παιδιού μας, ώστε να επενδύσουμε πάνω σ’ αυτό;

Πότε και πόσοι από μας επενδύσαμε πάνω στο φυσικό μας ταλέντο, στη φυσική μας κλίση, για να κερδίσουμε μια θέση στη ζωή;

Είσαι απ’ αυτούς που επένδυσαν στο φυσικό τους ταλέντο, στη φυσική τους κλίση; Ή όχι;

Κι αν όχι, πώς αισθάνεσαι τώρα;

Κι αν όχι, πώς σκέφτηκες και δεν το έκανες τελικά;

Θυμήσου τι σκέψεις έκανες σ’ όλη αυτή την πορεία και εξήγησε στον εαυτό σου τι σε έκανε να επιλέξεις κάτι διαφορετικό, απ’ αυτό που αγαπάει η ψυχή σου; Κι αν δε το ξέρεις τι είναι αυτό, δεσμεύσου μέσα σου, να το βρεις.

Είναι σημαντικό να ανακαλύψεις τον τρόπο που σκέφτεσαι. Δεν είναι αργά, δεν είναι νωρίς για να επιχειρήσεις να συνειδητοποιήσεις το μηχανισμό, ή τους μηχανισμούς που σε κρατούν μακριά από τη φυσική του κατάσταση: την ελευθερία.

Την ελευθερία του να είσαι και να κάνεις, ό,τι η ψυχή σου αγαπά!!!

ΕΠΑΝΙΣΤΑΜΑΙ – ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Μπορεί τώρα να σκέφτεσαι, ότι και να βρεις το μηχανισμό που σε απομακρύνει από την φύση σου, τι θα αλλάξει;

Έχεις ήδη μια ζωή, έχεις ήδη εδραιώσει συγκεκριμένες συνήθειες, άλλοι εξαρτώνται από σένα οικονομικά, συναισθηματικά, ή με άλλους τρόπους. Είναι μάλλον αργά, για να επαναστατήσεις. Μια επανάστασή σου τώρα, θα κατέστρεφε τα πάντα. Όλα όσα με τόσο κόπο πέτυχες, υποθηκεύοντας την υγεία, την ευεξία σου, την ίδια σου τη ζωή.

Να επαναστατήσεις; Ενάντια σε ποιόν να επαναστατήσεις; Στην οικογένειά σου, στην εργασία σου, στην κοινωνία που ζεις; Και να τα καταστρέψεις όλα;

Έχουμε μάθει να ταυτίζουμε την έννοια της επανάστασης, με την έννοια της ολοκληρωτικής καταστροφής. Είναι όμως πράγματι η επανάσταση καταστροφική;

Τι σημαίνει επανάσταση;

Επανίσταμαι, σημαίνει ξαναστέκομαι όρθιος. Σημαίνει επίσης, ότι είμαι και πάλι υπαρκτός, έχω δηλαδή πάλι, παρουσία.

Επανάσταση λοιπόν είναι, να ξαναϋπάρξω και να ξανασταθώ όρθιος. Πόσο καταστροφικό, θα μπορούσε να είναι αυτό; Και σε τι, θα μπορούσε να είναι καταστροφικό;

Το να ξανασταθείς όρθιος, ή να ξαναυπάρξεις, να ξαναείσαι παρών στη ζωή και στη ζωή σου, τι θα μπορούσε να φέρει;

• Τι είδους αλλαγές;
• Σε ποιά πεδία;
• Τι επιπτώσεις, θα είχε στην καθημερινότητά σου;
• Πώς θα επηρέαζε, την καθημερινότητα των άλλων γύρω σου, κοντά σου ή μακριά σου;

Αν το περιβάλλον το επηρεάζουμε με αυτό που είμαστε, το να είμαστε παρόντες, ή να ξαναστεκόμαστε όρθιοι, θα είναι κατ’ αρχήν από μόνο του μια επιτυχία!!!

Η οποία επιτυχία, θα ξαναφέρει την αίσθηση ισχύος μέσα μας, αφού ξαναστέκομαι, σημαίνει ότι έχω τη δύναμη να το κάνω. Αν δεν είχα δύναμη, δε θα στεκόμουν, θα καθόμουν, ή θα γονάτιζα, ή και θα σερνόμουν.

Το να είμαι παρών στη ζωή μου, σημαίνει να ξέρω ποιός είμαι, πού βρίσκομαι, τι μου συμβαίνει εδώ που βρίσκομαι, τι κάνω, τι μπορώ να κάνω και πού θέλω να πάω.

Οπότε, αν ξαναστέκομαι όρθιος και είμαι παρών στη ζωή μου, σημαίνει ότι η δύναμή μου είναι ενεργή, αφού μπορεί να με κρατά όρθιο και πάλι, οπότε, το επόμενό μου βήμα θα μπορούσε να είναι, – αν θέλω -, να περπατήσω προς μια κατεύθυνση, που θα επιλέξω εγώ.

Εσύ, ποιά κατεύθυνση θα επιλέξεις παρακάτω, στη ζωή σου;

Έχοντας συναίσθηση της δύναμής σου και πάλι, πού επιλέγεις να πας; Και για να πας εκεί που επιλέγεις, θεωρείς απαραίτητο να καταστρέψεις το σημείο που πατάς; Γιατί;

Μήπως για να μηδενίσεις τις πιθανότητες να ξαναγυρίσεις πίσω;

Μα, αν η ελευθερία σου σε στέλνει παρακάτω, τι σε κάνει να αμφιβάλεις, τι σε κάνει να φοβάσαι, ότι θα επιστρέψεις εκεί απ’ όπου ξεκίνησες;

Τι;

Θα σε αφήσω σ’ αυτό το σημείο να δώσεις τις δικές σου απαντήσεις. Και να θέσεις τα δικά σου, νέα ερωτήματα.

Θα σε προκαλέσω να παρατηρείς κάθε μέρα τον εαυτό σου στον καθρέφτη, μέχρι να ανακαλύψεις, τι από την εικόνα που βλέπεις ταιριάζει με τον άνθρωπο που είσαι μέσα σου και τι όχι.

Κι όταν το βρεις, θα πρέπει μόνος σου, χωρίς να χρειάζεται να σε προτρέψει κάποιος, να δώσεις χώρο σ’ αυτόν τον άνθρωπο που είσαι, να ξανασταθεί στα πόδια του και να ξαναϋπάρξει στη ζωή του. Να επαναστατήσει ουσιαστικά, πραγματικά, όχι καταστροφικά. Γιατί, εκτός των άλλων,

επανάσταση, σημαίνει και επαναπροσδιορισμό στάσης απέναντι στον εαυτό σου και απέναντι σε όλα όσα συνιστούν τη ζωή. Και κυρίως, τη δική σου ζωή.

Το πώς θα χειριστείς αυτή την αλλαγή, θα καθορίσει και το τι θα σου φέρει. Αν την χειριστείς καταστροφικά, θα φέρει καταστροφές, αν τη χειριστείς δημιουργικά, θα φέρει δημιουργία.

Είναι καθαρά δική σου επιλογή.

Μια ακόμη επιλογή για τη ζωή σου.

Γιαννούλα Ρουσοδήμου
Φαρμακοποιός- Holistic Life Coach

The post ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ; (Β΄ ΜΕΡΟΣ) first appeared on Holistic You.

Η έννοια  της ελευθερίας, είναι καλά κρυμμένη, κάτω από την ερμηνεία που δίνει ο καθένας μας γι’ αυτή.

Αντικειμενικά, η ελευθερία, ταυτίζεται με την έννοια της βούλησης. Θέλω, βούλομαι να είμαι έτσι και μπορώ να είμαι έτσι. Θέλω, βούλομαι να δράσω αλλιώς και μπορώ να δράσω αλλιώς.

Ετυμολογικά, η λέξη «ελευθερία» σημαίνει «να πηγαίνει κάποιος εκεί όπου αγαπά/ όπου επιθυμεί».

Ελευθερία λοιπόν, είναι το να πράττεις ό,τι γεννά αγάπη μέσα σου, ό,τι δηλαδή σε φωτίζει και σε κάνει να φωτίζεις, 

Η ελευθερία, είναι η ίδια η ανακάλυψη του μεγαλειώδους σου εαυτού, αυτού του εαυτού που δεν επιτρέπει σε καθέναν να του πει ποιός είναι, γιατί ξέρει ποιός είναι και δεν επιτρέπει σε κανέναν να του επιβάλλει πού να πάει, γιατί ξέρει πού θέλει να πάει.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ

Είναι η δύναμή μας, μέσα μας. Γεννηθήκαμε ελεύθεροι. Είχαμε πλήρη αντίληψη της μοναδικότητάς μας. Δεν αναγνωρίζαμε κάποιο περιορισμό στις δυνατότητές μας.

Θα έχετε παρατηρήσει, ότι τα νεογέννητα προκαλούν κάθε στιγμή τις δυνατότητές τους ρισκάροντας, προσπαθώντας να κατανοήσουν το σώμα τους και να το διαχειριστούν. Ανάλογα, δοκιμάζουν και τη συναισθηματική, τη λεκτική και γενικότερα, την ενεργειακή επιρροή τους στο περιβάλλον τους.

Είναι πολύ ευτυχισμένα, μέχρι να φυτέψουμε μέσα τους την αίσθηση του κινδύνου και των περιορισμών της ύλης, συγκρατώντας τα, με το να τους δημιουργούμε φόβους και ανασφάλειες για τις ικανότητές τους. Αυτό συντελείται σε κάθε οικογένεια, σε κάθε κοινωνία, απ’ άκρη σ’ άκρη σ’ όλη τη Γη. Συντελείται επίσης, συχνά εντονότερα, σε επιμέρους κοινωνικές ομάδες, είτε θρησκευτικές, είτε φιλοσοφικές, είτε φυλετικές.

Η διαπαιδαγώγηση από τους γονείς, τους δασκάλους, την κοινωνία, υποτίθεται ότι στοχεύει, στο να γνωρίσει στην ψυχή το πώς λειτουργεί ο υλικός κόσμος, στον οποίο μπαίνει με το ένδυμα του σώματος. Παράλληλα, χωρίς να το επισημαίνει, ούτε φυσικά να το διαφημίζει, δημιουργεί τις αναμονές στην σκέψη και στο συναίσθημα του νέου ανθρώπου, ώστε να συνδεθεί στη συνέχεια ένα χαλινάρι σωματικό, νοητικό, ή συναισθηματικό.

Γιατί όμως; Γιατί ξοδεύεται τόσος χρόνος και τόση ενέργεια, για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την χαλιναγώγηση της ελευθερίας ενός ανθρώπου;

ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΧΑΛΙΝΑΡΙΑ

Γιατί θεωρείται τελικά, απαραίτητο να τεθεί οποιοδήποτε χαλινάρι στο ανθρώπινο όν, ένα όν κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση Θεού;

Γιατί οι θεϊκές ιδιότητες του νεο-αφιχθέντος ανθρώπου, χρειάζεται να υποστούν οποιαδήποτε αλλαγή, ώστε να τον καταστήσουν ικανό να λειτουργήσει σ’ αυτόν τον κόσμο;

Μήπως η ζωή στη Γη απαιτεί περισσότερα, από το να έχει κανείς μια κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση Θεού, φύση;

Ή συμβαίνει κάτι άλλο;

Έχουμε μια τάση, να μην εμπιστευόμαστε την ελευθερία, ως ασφαλή ιδιότητα της ανθρώπινης φύσης. Η ελευθερία, που ερμηνεύεται εσφαλμένα ως καταπάτηση κάθε ορίου, φαίνεται να προδιαθέτει προς μια ζωή, κοινωνικά μη αρμονική.

Ο γονιός, προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι το παιδί του θα συντονιστεί καλά με τις αρχές της κοινωνίας που ζει. Αυτό του αρκεί, για να βεβαιωθεί, ότι του πρόσφερε τα σωστά εφόδια για μια πετυχημένη ζωή. 

Επίσης, η ανασφάλεια του μέλλοντος, επιβάλλει στο γονιό να δημιουργήσει έναν βαθύ συναισθηματικό σύνδεσμο με το παιδί του, τέτοιον, που να του προσφέρει ασφάλεια και φροντίδα στην γεροντική του ηλικία. Αν αυτός ο δεσμός φτάσει μέχρι σιδηρά δεσμά, δεν τον πολυαπασχολεί. Συχνά, μπορεί να το θεωρεί ίσως και ευλογία, αφού έτσι σιγουρεύει την επιρροή του πάνω στο παιδί.

Το κοινωνικό σύστημα από την άλλη, για να εξυπηρετηθεί πρέπει να φροντίσει, ώστε ο άνθρωπος μέχρι να ενηλικιωθεί, να έχει γίνει πλήρως δεκτικός στο να υπηρετήσει το υφιστάμενο κοινωνικό μοντέλο χωρίς πολλές πολλές ερωτήσεις, ή αντιρρήσεις. Αναλόγως, δρουν και οι επιμέρους ομάδες, προς εξυπηρέτηση και προστασία των συμφερόντων τους. 

Και μέσα σ’ όλες αυτές τις επιρροές, εσύ ως παιδί και αργότερα ως ενήλικας, πρέπει να βρεις τον εαυτό σου.

• Να βρεις το ποιός είσαι, όχι ποιός σου λένε ότι είσαι.
• Να βρεις ποιές είναι πραγματικά οι δικές σου σκέψεις, ξεχωρίζοντάς τες από αυτές που σου υποβλήθηκαν.
• Να βρεις τι πραγματικά θέλεις, όχι τι πρέπει να θέλεις.
• Να ανακαλύψεις το δικό σου όνειρο, ανάμεσα στα όνειρα που σου υπέβαλαν οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι προϊστάμενοι, η κοινωνία.
• Να θέσεις το δικό σου στόχο, αυτόν που θα κάνει τη ζωή σου να αξίζει.

Αυτόν, που θα σε κάνει να ξυπνάς κάθε πρωί με λαχτάρα, για να συνεχίζεις την πορεία σου προς αυτόν.

Αυτόν, που θα σε κάνει να χαμογελάς σε κάθε σου βήμα, επιλέγοντας να συγκεντρώνεις το βλέμμα σου μπροστά, μακριά, στο φως κι όχι στο σκοτάδι που μπορεί να κάνει τα γόνατά σου να λυγίζουν στο χώμα.

Αυτόν που θα σε κάνει να συνεχίζεις, χωρίς να νιώθεις κούραση μετά από πολλές ώρες εργασίας.

Αυτόν που θα σου δίνει τη δύναμη να δεσμεύεσαι πως ό,τι κι αν γίνει, εσύ θα συνεχίζεις να προχωράς.

Αυτόν που θα σε κάνει να μην φοβάσαι αν αποτύχεις. Που θα σου δίνει το κουράγιο να αναλύεις και να αξιοποιείς την αποτυχία σου, μετατρέποντάς την σε σκαλί που θα σε ανεβάσει πιο ψηλά.

Πώς θα βρεις τον αληθινό σου εαυτό και το δικό σου όνειρο;

Πώς θα ξεκαθαρίσεις, πώς θα ορίσεις ποιός είσαι και τι θέλεις;

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αν δε νιώθεις ελεύθερος, αλλά θέλεις να επιστρέψεις τη ζωή σου στην ελεύθερη, θεϊκή της ταυτότητα, είναι καλό να μην περιμένεις πότε θα σου προσφερθεί η ευκαιρία. Είναι προτιμότερο να δημιουργήσεις μία μόνος σου, για τον εαυτό σου. Και μάλιστα, να τη δημιουργήσεις σήμερα, όχι την επόμενη Δευτέρα, τον επόμενο μήνα, ή τον επόμενο χρόνο.

Πώς;

Ξεκινώντας με την αναγνώριση του εαυτού σου, της ταυτότητάς σου. Να ξεκινήσεις μια έρευνα μέσα σου και έξω σου, να βρεις ποιός αληθινά είσαι.

Δες τον εαυτό σου στον καθρέφτη. Παρατήρησέ τον με προσοχή, από πάνω ως κάτω. Τον γνωρίζεις αυτόν τον άνθρωπο; Αυτός εκεί που βλέπεις, είναι αυτός που νιώθεις μέσα σου;

Το βλέμμα αυτού του ανθρώπου στον καθρέφτη, είναι το βλέμμα της δικής σου ψυχής; Είναι το βλέμμα σου;

Το χαμόγελο που βλέπεις σ’ αυτόν τον άνθρωπο, είναι το πραγματικό σου χαμόγελο; Ή δε χαμογελάς καθόλου;

Αν τόση ώρα στέκεσαι μπροστά σου και μετράς τις ατέλειές σου, δεν είσαι στο σωστό δρόμο, να ξέρεις. Αν τον παρατηρείς για να τον επικρίνεις, ή να τον τρομοκρατήσεις αργότερα, το πιθανότερο είναι να το αντιλαμβάνεται, οπότε θα προσπαθήσει να σου κρυφτεί.

Ίσως ήδη να σου κρύβεται, αν το’ χεις ξανακάνει, αναγκάζοντάς σε να φοράς ρούχα που δε σου ταιριάζουν, να φτιάχνεις βαρύ μακιγιάζ που κρύβει το πραγματικό σου πρόσωπο,  να συμπεριφέρεσαι με τρόπο άσχετο με το πώς πραγματικά αισθάνεσαι.

Αν κοιτάζοντάς σε τώρα διακρίνεις κάτι απ’ αυτά, σκέψου αν θες να συνεχίσεις έτσι. Αν θες να μείνεις στην ψευδαίσθησή σου και πόσο ευτυχισμένος/η είσαι μέσα σ’ αυτή;

Αν όμως δεν ευτυχείς έτσι όπως είσαι τώρα, αναρωτήσου τι θα ήθελες να αλλάξεις.

Όχι, δεν πρόκειται να σου πω εγώ, τι να αλλάξεις. Ούτε να επιτρέψεις σε κανέναν να σου πει. Μόνος σου θα πρέπει να το βρεις. Αλλιώς, πάλι κάποιου άλλου την δοξασία θα αναπαράγεις. Οπότε, δεν άλλαξες κάτι. Απλώς αλλάζεις αναμορφωτή. Ποιό το όφελος; Τον εαυτό σου πώς θα τον βρεις;

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Γιαννούλα Ρουσοδήμου
Φαρμακοποιός- Holistic Life Coach

The post ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ; (Α΄ ΜΕΡΟΣ) first appeared on Holistic You.