ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ;

Τι είναι άραγε αυτό, που κάνει ευφυείς, δυναμικούς και καθόλα ικανούς ανθρώπους, να αφήνουν τη δύναμή τους στα χέρια άλλων, συχνά λιγότερο ευφυών;

Ναι, καλά το σκεφτήκατε: Η εσωτερική μας αμφιβολία.

Όντας μεγαλωμένοι οι περισσότεροι, με την πεποίθηση ότι δεν είμαστε αρκετά έξυπνοι, αρκετά ικανοί, αρκετά οξυδερκείς, αρκετά… αρκετοί για να ξέρουμε πώς λειτουργεί αυτή η ζωή, παραδίδουμε τη δύναμή μας σε άλλους, που μεγάλωσαν με τη βεβαιότητα ότι είναι περισσότερο έξυπνοι, περισσότερο οξυδερκείς από οποιονδήποτε άλλο, τόσο επαρκείς στο να χειριστούν τη δική τους ζωή, που τους περισσεύει δύναμη για να χειριστούν και τις ζωές των άλλων!

Τι διαφέρουν αυτοί από μας;

Μόνο, στο τι πιστεύουν για τον εαυτό τους.

Για παράδειγμα, οι πλούσιοι άνθρωποι, – όχι οι τυχαία πλούσιοι, αλλά οι συνειδητά πλούσιοι -, ξέρουν τους κινδύνους από την μη αυτοδιαχείριση του εαυτού, γι’ αυτό φροντίζουν από νωρίς, να θωρακίζουν τους απογόνους τους απέναντι στους ανθρώπους επιρροής.

Πώς;

Ενισχύοντας με κάθε τρόπο τις ηγετικές ικανότητες των παιδιών τους, από τις πολύ μικρές ηλικίες. Έτσι, ενώ εμείς πληρώνουμε για να πάμε τα παιδιά μας τα καλοκαίρια σε κατασκηνώσεις διασκέδασης και σπάνια, ψυχαγωγίας, αυτοί τα στέλνουν σε κατασκηνώσεις εκπαίδευσης μελλοντικών ηγετών.

Ενώ εμείς μαθαίνουμε τα παιδιά μας να συμβιβάζονται μ’ αυτό που έχουν, αυτοί διδάσκουν τα δικά τους παιδιά, να μην ικανοποιούνται με τίποτα.

Ο στόχος τους, δεν είναι φυσικά να τα κάνουν δύστροπα ή κακομαθημένα, αλλά να τα προκαλέσουν να προσπαθούν γι’ αυτό που επιθυμούν χωρίς να σταματούν, μέχρι να το πετύχουν.

Ενώ εμείς διδάσκουμε τα παιδιά μας να απλώνουν τα πόδια τους «μέχρι εκεί που φτάνει το πάπλωμά τους», αυτοί τα διδάσκουν πώς θα ράβουν καινούργιες προσθήκες, ώστε «το πάπλωμα, να φτάνει ως το μήκος των ποδιών τους».

Κι ενώ εμείς δίνουμε μάχη για να «προσγειωθούν» τα παιδιά μας όταν ονειρεύονται και να καταλάβουν ότι βάσει λογικής, είναι περιορισμένα αυτά που μπορούν να κάνουν, εκείνοι τα ωθούν να εξασκήσουν τον οραματισμό τους στο έπακρο.

Τι ξέρουν αυτοί, που δεν το ξέρουμε εμείς;

Ξέρουν, ότι έχουμε μέσα μας την ικανότητα, να φτάσουμε ως εκεί που μπορούμε να φανταστούμε, όσο μακριά κι αν είναι αυτό το εκεί, από το εδώ που βρισκόμαστε τώρα. Αν δε μπορούσαμε να το φτάσουμε, δε θα μπορούσαμε και να το οραματιστούμε.

ΣΧΕΔΙΟ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ – ΣΧΕΔΙΟ ΖΩΗΣ

Ξέρετε, πώς αποφασίζουν οι πλούσιοι, αν θα επενδύσουν σε μια επιχείρηση ή όχι;

Πώς ελκύεις κεφάλαια για την επιχείρησή σου, από έναν επενδυτή;

Μα φυσικά, παρουσιάζοντας ένα business plan, ένα σχέδιο δηλαδή, που θα περιγράφει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της επιχείρησής σου. Ποιό είναι το μέλλον της; Το όραμά σου γι’ αυτήν. Το πού θέλεις να την πας.

Πώς αποφασίζουμε εμείς, αν θα επενδύσουμε σε μια επιχείρηση;

• Από το αν η επιχείρηση ανήκει σ’ έναν καλό μας φίλο, ή συγγενή.
• Από το αν μας αρέσει προσωπικά το αντικείμενο.
• Από το αν ακούγεται, ότι τέτοιες επιχειρήσεις βγάζουν λεφτά.

Με τον ίδιο τρόπο επενδύουμε και στα παιδιά μας. Τα ωθούμε προς τα εκεί, που ακούγεται ότι κρύβεται το χρήμα και η αναγνώριση.

Πότε και πόσοι από μας ερευνήσαμε ποιά είναι η φυσική κλίση, το φυσικό ταλέντο του παιδιού μας, ώστε να επενδύσουμε πάνω σ’ αυτό;

Πότε και πόσοι από μας επενδύσαμε πάνω στο φυσικό μας ταλέντο, στη φυσική μας κλίση, για να κερδίσουμε μια θέση στη ζωή;

Είσαι απ’ αυτούς που επένδυσαν στο φυσικό τους ταλέντο, στη φυσική τους κλίση; Ή όχι;

Κι αν όχι, πώς αισθάνεσαι τώρα;

Κι αν όχι, πώς σκέφτηκες και δεν το έκανες τελικά;

Θυμήσου τι σκέψεις έκανες σ’ όλη αυτή την πορεία και εξήγησε στον εαυτό σου τι σε έκανε να επιλέξεις κάτι διαφορετικό, απ’ αυτό που αγαπάει η ψυχή σου; Κι αν δε το ξέρεις τι είναι αυτό, δεσμεύσου μέσα σου, να το βρεις.

Είναι σημαντικό να ανακαλύψεις τον τρόπο που σκέφτεσαι. Δεν είναι αργά, δεν είναι νωρίς για να επιχειρήσεις να συνειδητοποιήσεις το μηχανισμό, ή τους μηχανισμούς που σε κρατούν μακριά από τη φυσική του κατάσταση: την ελευθερία.

Την ελευθερία του να είσαι και να κάνεις, ό,τι η ψυχή σου αγαπά!!!

ΕΠΑΝΙΣΤΑΜΑΙ – ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Μπορεί τώρα να σκέφτεσαι, ότι και να βρεις το μηχανισμό που σε απομακρύνει από την φύση σου, τι θα αλλάξει;

Έχεις ήδη μια ζωή, έχεις ήδη εδραιώσει συγκεκριμένες συνήθειες, άλλοι εξαρτώνται από σένα οικονομικά, συναισθηματικά, ή με άλλους τρόπους. Είναι μάλλον αργά, για να επαναστατήσεις. Μια επανάστασή σου τώρα, θα κατέστρεφε τα πάντα. Όλα όσα με τόσο κόπο πέτυχες, υποθηκεύοντας την υγεία, την ευεξία σου, την ίδια σου τη ζωή.

Να επαναστατήσεις; Ενάντια σε ποιόν να επαναστατήσεις; Στην οικογένειά σου, στην εργασία σου, στην κοινωνία που ζεις; Και να τα καταστρέψεις όλα;

Έχουμε μάθει να ταυτίζουμε την έννοια της επανάστασης, με την έννοια της ολοκληρωτικής καταστροφής. Είναι όμως πράγματι η επανάσταση καταστροφική;

Τι σημαίνει επανάσταση;

Επανίσταμαι, σημαίνει ξαναστέκομαι όρθιος. Σημαίνει επίσης, ότι είμαι και πάλι υπαρκτός, έχω δηλαδή πάλι, παρουσία.

Επανάσταση λοιπόν είναι, να ξαναϋπάρξω και να ξανασταθώ όρθιος. Πόσο καταστροφικό, θα μπορούσε να είναι αυτό; Και σε τι, θα μπορούσε να είναι καταστροφικό;

Το να ξανασταθείς όρθιος, ή να ξαναυπάρξεις, να ξαναείσαι παρών στη ζωή και στη ζωή σου, τι θα μπορούσε να φέρει;

• Τι είδους αλλαγές;
• Σε ποιά πεδία;
• Τι επιπτώσεις, θα είχε στην καθημερινότητά σου;
• Πώς θα επηρέαζε, την καθημερινότητα των άλλων γύρω σου, κοντά σου ή μακριά σου;

Αν το περιβάλλον το επηρεάζουμε με αυτό που είμαστε, το να είμαστε παρόντες, ή να ξαναστεκόμαστε όρθιοι, θα είναι κατ’ αρχήν από μόνο του μια επιτυχία!!!

Η οποία επιτυχία, θα ξαναφέρει την αίσθηση ισχύος μέσα μας, αφού ξαναστέκομαι, σημαίνει ότι έχω τη δύναμη να το κάνω. Αν δεν είχα δύναμη, δε θα στεκόμουν, θα καθόμουν, ή θα γονάτιζα, ή και θα σερνόμουν.

Το να είμαι παρών στη ζωή μου, σημαίνει να ξέρω ποιός είμαι, πού βρίσκομαι, τι μου συμβαίνει εδώ που βρίσκομαι, τι κάνω, τι μπορώ να κάνω και πού θέλω να πάω.

Οπότε, αν ξαναστέκομαι όρθιος και είμαι παρών στη ζωή μου, σημαίνει ότι η δύναμή μου είναι ενεργή, αφού μπορεί να με κρατά όρθιο και πάλι, οπότε, το επόμενό μου βήμα θα μπορούσε να είναι, – αν θέλω -, να περπατήσω προς μια κατεύθυνση, που θα επιλέξω εγώ.

Εσύ, ποιά κατεύθυνση θα επιλέξεις παρακάτω, στη ζωή σου;

Έχοντας συναίσθηση της δύναμής σου και πάλι, πού επιλέγεις να πας; Και για να πας εκεί που επιλέγεις, θεωρείς απαραίτητο να καταστρέψεις το σημείο που πατάς; Γιατί;

Μήπως για να μηδενίσεις τις πιθανότητες να ξαναγυρίσεις πίσω;

Μα, αν η ελευθερία σου σε στέλνει παρακάτω, τι σε κάνει να αμφιβάλεις, τι σε κάνει να φοβάσαι, ότι θα επιστρέψεις εκεί απ’ όπου ξεκίνησες;

Τι;

Θα σε αφήσω σ’ αυτό το σημείο να δώσεις τις δικές σου απαντήσεις. Και να θέσεις τα δικά σου, νέα ερωτήματα.

Θα σε προκαλέσω να παρατηρείς κάθε μέρα τον εαυτό σου στον καθρέφτη, μέχρι να ανακαλύψεις, τι από την εικόνα που βλέπεις ταιριάζει με τον άνθρωπο που είσαι μέσα σου και τι όχι.

Κι όταν το βρεις, θα πρέπει μόνος σου, χωρίς να χρειάζεται να σε προτρέψει κάποιος, να δώσεις χώρο σ’ αυτόν τον άνθρωπο που είσαι, να ξανασταθεί στα πόδια του και να ξαναϋπάρξει στη ζωή του. Να επαναστατήσει ουσιαστικά, πραγματικά, όχι καταστροφικά. Γιατί, εκτός των άλλων,

επανάσταση, σημαίνει και επαναπροσδιορισμό στάσης απέναντι στον εαυτό σου και απέναντι σε όλα όσα συνιστούν τη ζωή. Και κυρίως, τη δική σου ζωή.

Το πώς θα χειριστείς αυτή την αλλαγή, θα καθορίσει και το τι θα σου φέρει. Αν την χειριστείς καταστροφικά, θα φέρει καταστροφές, αν τη χειριστείς δημιουργικά, θα φέρει δημιουργία.

Είναι καθαρά δική σου επιλογή.

Μια ακόμη επιλογή για τη ζωή σου.

Γιαννούλα Ρουσοδήμου
Φαρμακοποιός- Holistic Life Coach

The post ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ; (Β΄ ΜΕΡΟΣ) first appeared on Holistic You.

Παρά τα πολεμικά ανακοινωθέντα λόγω του γνωστού ιού, η άνοιξη δεν συγκρατείται!

Για μας που απολαμβάνουμε την ευλογία να ζούμε έξω από μεγάλες πόλεις, ο αέρας είναι γεμάτος ευωδιές, το κίτρινο κερδίζει έδαφος όπου υπάρχει χώμα, μαζεύοντας την υγρασία του χειμώνα και παρότι ο Μάρτιος μας έδειξε προς το τέλος λίγο «δόντι», ο Απρίλιος αν και ξεκίνησε βροχερός, σύντομα θα αλλάξει πρόσωπο.

Σήμερα, θα ήθελα να επισημάνω κάτι που παρατήρησα, κάτι εντελώς έξω από όλη αυτή την ομορφιά:

Ένα κύμα ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής που πάντα πάφλαζε τριγύρω, παλαιότερα δι΄αλληλογραφίας και τώρα δια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή την εποχή δε, στη φάση του τρόμου του κορονοϊού που διανύουμε, το φαινόμενο τείνει να πάρει διαστάσεις μάστιγας.

Αναφέρομαι στις πολλές και ποικίλες εκδοχές επιστολών που τελικά, καταλήγουν στις φράσεις: “…Στείλε αυτό το γράμμα σε άλλους 20, μέσα σε 1 εβδομάδα. Πρόσεξε μην το παραμελήσεις, γιατί θα πάθεις μεγάλο κακό. Κάποιος που το αμέλησε στην Ισπανία, έχασε το παιδί του σε δυστύχημα, κάποιος άλλος που το διέγραψε, διαλύθηκε η οικογένειά του….”, και ο κατάλογος των καταστροφών συνεχίζεται, για όποιον δεν είναι πρόθυμος να μπει στο ιδεοψυχαναγκαστικό κλίμα αμέσως αφού το έλαβε και να το προωθήσει, πολλαπλασιάζοντάς το μάλιστα Χ 20.

Σε καιρούς που μαστίζονται από κάθε είδους επιδημίες, υλικές, νοητικές, ή συναισθηματικές, ο καθένας μπορεί να νιώθει ανασφάλεια και να υποκύπτει σε τέτοιες επιρροές κόντρα στο εσωτερικό του αισθητήριο που αντιδρά, αναγνωρίζοντας την απόκλιση από την ισορροπία.

Δεν ξέρω αν υποκύπτετε σε τέτοια μοτίβα. Αλλά αν το κάνετε, την επόμενη φορά που θα σας τύχει αναλογιστείτε:

• Τι σας κάνει να υποκύπτετε στον ιδεοψυχαναγκασμό που σας υποβάλει ο άλλος, ο όποιος άλλος;  Πόσο μάλλον, που αυτός ο άλλος είναι άγνωστός σας.
• Γιατί σ’ αυτόν τον άγνωστό σας άλλος (=που δεν γνωρίζετε καν “τι καπνό φουμάρει”), επιτρέπετε να ασκεί τόσο καταλυτική επιρροή στη βούλησή σας;
• Τι σας κάνει να του παραχωρείτε τόση εξουσία επάνω σας, που να τον καθιστά ικανό, να θολώνει την κρίση σας, εκβιάζοντας και πανικοβάλλοντάς σας;

Ψάξτε μέσα σας, και βρείτε σε ποιά στροφή του δρόμου της ζωής, χάσατε την εμπιστοσύνη στην κρίση σας;

Πού κλονιστήκατε και δεν το πήρατε χαμπάρι;

Ποια πληγή σας, βρήκαν οι φράσεις του γράμματος να αιμορραγεί και κάθισαν πάνω της, ρουφώντας το αίμα της αυτοδιάθεσής σας;

Οι απαντήσεις, είναι μέσα σας.

Η ευθύνη του εαυτού σας, παραμένει ακέραιη στα δικά σας χέρια.

Το αυτεξούσιο, το να ορίζετε δηλαδή τον εαυτό σας, σας δόθηκε από τον ίδιο σας τον Δημιουργό. Είναι λέτε σοφό, να το απιθώνετε στα χέρια του πρώτου τυχόντα;

Σκεφθείτε σαν άνθρωπος, πατέρας-μητέρα: Θα κακοποιούσατε, ή θα σκοτώνατε το ένα σας παιδί, αν το άλλο σας παρότρυνε να το κάνετε; Παιδιά σας και τα δύο είναι.

Σκεφθείτε μετά, σαν Θεός: θα δεχόσαστε να παραφυλάτε και να τιμωρείτε τα μισά σας παιδιά-δημιουργήματα, γιατί σας το επιτάσσουν τα άλλα μισά;

Συγκεντρωθείτε, παρακαλώ….

Με φροντίδα και ενδιαφέρον

Γιαννούλα Ρουσοδήμου                                                                                                                            Φαρμακοποιός – Holistic Life Coach

The post 1.04.2020 Καλό μήνα με σκέψεις, μη ψυχαναγκαστικές first appeared on Holistic You.