Αυτές τις μέρες, με αφορμή γνωστή υπόθεση αντιποίησης επαγγέλματος, βρισκόμαστε πάλι θεατές ενός «τρομώδους παραληρήματος» εκ μέρους πολλών του δημοσιογραφικού κλάδου, ενάντια στις μεθόδους και τις πρακτικές της φυσικής θεραπευτικής επιστήμης.

Άνθρωποι επιφορτισμένοι με το καθήκον της ενημέρωσης, αγνώστου γνωστικού υπόβαθρου, κλήθηκαν να υπερθεματίσουν τις μεθόδους της χημικής ιατρικής και να αφορίσουν κάθε τι, που αγγίζει τη φυσική οδό θεραπείας. Και μπορεί όσον αφορά τη συγκεκριμένη περίπτωση «εμπορίας ελπίδας» να έχουν χίλια δίκια, αλλά τα χάνουν με τη γενίκευση και τη δαιμονοποίηση των πάντων.

Ξαφνικά, ξεχάσαμε ότι η φύση και η θεραπευτική της διατήρησε μόνη της την ανθρωπότητα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Μέχρι τότε, που το φτωχό μας μυαλό, ξαφνικά αποφάσισε ότι μπορεί να φτιάξει καλύτερα γιατρικά, από αυτά της αιώνιας φύσης.

Παραβλέπουμε ότι σήμερα, που η επινοητικότητά μας για χημικά θεραπευτικά μόρια κοντεύει να πιάσει ταβάνι, πάλι στη φύση στρεφόμαστε κρυφά, για να αντλήσουμε μόρια, και στις παραδοσιακές θεραπευτικές πρακτικές αναζητούμε τη θεραπευτική διέξοδο. Φυσικά, κατά την προσφιλή μας πρακτική, οικειοποιούμενοι φυσικές ουσίες και φυσικές θεραπευτικές πρακτικές αιώνων, μέσα από πατέντες και αποκλειστικότητες.

Μάθαμε να στεκόμαστε απέναντι στους θησαυρούς της γνώσης ως επικριτές, ή ως λεηλάτες. Αρκεί ένας άνθρωπος να χρησιμοποιήσει μαχαίρι για να εγκληματίσει κι όχι για να μοιράσει ψωμί κι αμέσως το μαχαίρι και μαζί όλοι όσοι το χρησιμοποίησαν ποτέ, εξορίζονται από τη συνείδησή μας στο «πυρ το εξώτερον».

Ποιος από μας, δεν χρησιμοποίησε σε κάποια περίσταση απώλειας υγείας του φυσική διατροφή, ή φυσικά γιατρικά για την ανακούφισή του; Είμαστε υπερβολικά πρόθυμοι να ξεχάσουμε τις ευεργεσίες που λάβαμε στη ζωή μας από τη φυσική τροφή, τα φυσικά γιατρικά, τις φυσικές πρακτικές.

Και εμφανιζόμαστε υπερβολικά ζηλωτές, στο να υπερασπιστούμε τα δημιουργήματα των εγκεφάλων μας, τσουβαλιάζοντάς τα κι αυτά με την ετικέτα του καλού και ασφαλούς επάνω τους, εκθειάζοντας μόνο τα οφέλη και παραβλέποντας όλα τα κακά που επήλθαν μέσω αυτών στην ανθρωπότητα.

Πόσο όμως, μας ωφελεί να τσουβαλιάζουμε τα πάντα και να γενικολογούμε με κάθε ευκαιρία; Τι κερδίζουμε από αυτή την πρακτική; Κι αν δεν κερδίζουμε εμείς, ποιος κερδίζει;

Τα ερωτήματα, είναι αμείλικτα:
 Αν το μαχαίρι εγκληματήσει, φταίει το μαχαίρι, ή αυτός που το χειρίστηκε;
 Αν δεν υπάρχει νομοθεσία, φταίει η νομοθεσία που δεν υπάρχει, ή ο νομοθέτης που δεν την νομοθέτησε;

Όλοι, μπροστά στον πόνο χάνουμε τη δύναμή μας. Ακόμη και οι θεραπευτές, όταν αρρωσταίνουν, έχουν ανάγκη να εμπιστευθούν άλλους ομολόγους τους, για να σχεδιάσουν και να επιβλέψουν τη θεραπεία τους.

Υπάρχουν χώρες ανά τον κόσμο, που έχουν σχεδόν μηδενική παράδοση στη θεραπευτική, αλλά νομοθετούν για κάθε της κλάδο. Και το ότι νομοθετούν, σημαίνει ότι σέβονται την ζωή και τις επιλογές των πολιτών τους, γι’ αυτό και φροντίζουν να τους προφυλάσσουν στις στιγμές της ανθρώπινης αδυναμίας τους.

Και ζουν απ’ αυτό. Η υπευθυνότητά τους, δημιουργεί ροή ασθενών και εισοδημάτων κι από άλλες χώρες, που πάσχουν σ’ αυτόν τον τομέα. Πού πάσχουν όχι από θεραπευτική γνώση, αλλά από ξεκάθαρους κανόνες για την χρήση της.

Η θεραπευτική γνώση, είναι απεριόριστη. Κάθε κλάδος της, στα σωστά χέρια που τα κυβερνούν μυαλά με επαρκές γνωστικό υπόβαθρο και υπό ορθά νομοθετημένους κανόνες, μπορεί να αποδώσει τα καλύτερα για την ανθρώπινη υγεία και ευεξία.

Ας οριστούν οι κανόνες από την Πολιτεία. Από αυτή τη δυσμενή συγκυρία, ας εξαχθεί κάτι καλό.
Κι ας γίνουμε πιο φειδωλοί στους αφορισμούς μας.

Ας επικεντρωθούμε στο να βρούμε λύσεις που να προάγουν την υπευθυνότητα και την ασφάλεια όχι μόνο στην κλασική θεραπευτική, όπως κάναμε ως τώρα, αλλά και στην φυσική θεραπευτική επιστήμη. Είναι απαραίτητο πλέον. Η θεραπευτική γνώση, δε φυλακίζεται. Ας θέσουμε τουλάχιστον, ορθούς κανόνες άσκησής της.

Γιαννούλα Ρουσοδήμου
Φαρμακοποιός-Holistic Life coach

The post ΕΜΠΟΡΙΟ ΕΛΠΙΔΑΣ first appeared on Holistic You.

Ο εν λόγω κύριος λοιπόν, απευθυνόμενος στους ακροατές του, έλεγε υπό τύπου χιούμορ(;): «….Φοβάσαι; Σιγά μη σε παρακολουθούν. Τι να παρακολουθήσουν ρε κακομοίρη ανθρωπάκο, από την ασήμαντη ζωούλα σου; ….» και το σχόλιο συνεχίστηκε στον ίδιο τόνο, τουλάχιστον για 2-3 λεπτά που άκουσα ακόμη…

Ένας άνθρωπος λοιπόν, αποφαίνεται ως Μέγας Κριτής πίσω από ένα μικρόφωνο, για την αξία της ζωής των ακροατών του, ενημερώνοντάς τους ότι «την μέτρησε, την ζύγισε και την βρήκε ασήμαντη»;

Αναρρωτήθηκα, ποιοί άνθρωποι δέχονται να εισπράττουν καθημερινά υποτιμητικές κορώνες, εν είδει κακώς εννοούμενου χιούμορ. Γιατί έμαθα, ότι η εκπομπή του συγκεκριμένου είναι καθημερινή και ότι πάντα σχολιάζει με ανάλογο τρόπο. Σκέφτομαι λοιπόν, ότι για να μπορεί να μιλά ακόμη, σημαίνει ότι έχει μεγάλο κοινό που τον ακούει, αλλιώς θα τον είχε σταματήσει ο ίδιος ο σταθμός.

Προσωπικά, δεν θεωρώ ότι έχει οποιοσδήποτε δικαίωμα, ή αρμοδιότητα να κρίνει την αξία της ζωής οποιουδήποτε, πόσο μάλλον που δεν είναι καν, ο Δημιουργός του.

Η κάθε ζωή είναι πολύτιμη. Αλλιώς δεν θα υφίστατο. Η φύση δεν κάνει σπατάλες. Ό,τι δεν έχει πλέον αξία όπως είναι, το μετασχηματίζει, ή το αποσυνθέτει. Δεν το θρέφει. Ούτε καν το συντηρεί.

Η απαξίωση, είναι ένα δηλητήριο που σκοτώνει αργά και ύπουλα την αυτοεκτίμηση του ανθρώπου και ακολούθως, αποδιοργανώνει την προσωπικότητά του και φυσικά, τη ζωή του την ίδια. Μπορεί να τον σκοτώσει στην κυριολεξία, αν τον πετύχει σε ευαίσθητη συναισθηματική, ή νοητική κατάσταση.

Η απαξίωση, ακόμη και τυλιγμένη σε κάτι αποδεκτό, ή ευχάριστο όπως το χιούμορ, παραμένει ένα δηλητηριασμένο μήλο, που προσφέρεται με ένα υποχθόνιο χαμόγελο.

Αλλά, «δεν μπορείς να ελέγξεις τι μεγαλώνει γύρω σου, κοντά σου ή μακριά σου. Μπορείς όμως να ελέγξεις, τι μεγαλώνει μέσα σου».

Η απαξίωση «προσφέρεται» απλόχερα από πολλές μεριές. Το αν θα την προσλάβεις ή όχι, όπως και το αν θα συνεχίσεις να εκτίθεσαι σ’ αυτή ή όχι, είναι καθαρά προσωπική σου επιλογή.

Εσύ τι επιλέγεις;

Γιαννούλα Ρουσοδήμου
Φαρμακοποιός – Holistic Life Coach

The post Οι «ασήμαντες ζωούλες» μας; first appeared on Holistic You.

Παρά τα πολεμικά ανακοινωθέντα λόγω του γνωστού ιού, η άνοιξη δεν συγκρατείται!

Για μας που απολαμβάνουμε την ευλογία να ζούμε έξω από μεγάλες πόλεις, ο αέρας είναι γεμάτος ευωδιές, το κίτρινο κερδίζει έδαφος όπου υπάρχει χώμα, μαζεύοντας την υγρασία του χειμώνα και παρότι ο Μάρτιος μας έδειξε προς το τέλος λίγο «δόντι», ο Απρίλιος αν και ξεκίνησε βροχερός, σύντομα θα αλλάξει πρόσωπο.

Σήμερα, θα ήθελα να επισημάνω κάτι που παρατήρησα, κάτι εντελώς έξω από όλη αυτή την ομορφιά:

Ένα κύμα ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής που πάντα πάφλαζε τριγύρω, παλαιότερα δι΄αλληλογραφίας και τώρα δια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή την εποχή δε, στη φάση του τρόμου του κορονοϊού που διανύουμε, το φαινόμενο τείνει να πάρει διαστάσεις μάστιγας.

Αναφέρομαι στις πολλές και ποικίλες εκδοχές επιστολών που τελικά, καταλήγουν στις φράσεις: “…Στείλε αυτό το γράμμα σε άλλους 20, μέσα σε 1 εβδομάδα. Πρόσεξε μην το παραμελήσεις, γιατί θα πάθεις μεγάλο κακό. Κάποιος που το αμέλησε στην Ισπανία, έχασε το παιδί του σε δυστύχημα, κάποιος άλλος που το διέγραψε, διαλύθηκε η οικογένειά του….”, και ο κατάλογος των καταστροφών συνεχίζεται, για όποιον δεν είναι πρόθυμος να μπει στο ιδεοψυχαναγκαστικό κλίμα αμέσως αφού το έλαβε και να το προωθήσει, πολλαπλασιάζοντάς το μάλιστα Χ 20.

Σε καιρούς που μαστίζονται από κάθε είδους επιδημίες, υλικές, νοητικές, ή συναισθηματικές, ο καθένας μπορεί να νιώθει ανασφάλεια και να υποκύπτει σε τέτοιες επιρροές κόντρα στο εσωτερικό του αισθητήριο που αντιδρά, αναγνωρίζοντας την απόκλιση από την ισορροπία.

Δεν ξέρω αν υποκύπτετε σε τέτοια μοτίβα. Αλλά αν το κάνετε, την επόμενη φορά που θα σας τύχει αναλογιστείτε:

• Τι σας κάνει να υποκύπτετε στον ιδεοψυχαναγκασμό που σας υποβάλει ο άλλος, ο όποιος άλλος;  Πόσο μάλλον, που αυτός ο άλλος είναι άγνωστός σας.
• Γιατί σ’ αυτόν τον άγνωστό σας άλλος (=που δεν γνωρίζετε καν “τι καπνό φουμάρει”), επιτρέπετε να ασκεί τόσο καταλυτική επιρροή στη βούλησή σας;
• Τι σας κάνει να του παραχωρείτε τόση εξουσία επάνω σας, που να τον καθιστά ικανό, να θολώνει την κρίση σας, εκβιάζοντας και πανικοβάλλοντάς σας;

Ψάξτε μέσα σας, και βρείτε σε ποιά στροφή του δρόμου της ζωής, χάσατε την εμπιστοσύνη στην κρίση σας;

Πού κλονιστήκατε και δεν το πήρατε χαμπάρι;

Ποια πληγή σας, βρήκαν οι φράσεις του γράμματος να αιμορραγεί και κάθισαν πάνω της, ρουφώντας το αίμα της αυτοδιάθεσής σας;

Οι απαντήσεις, είναι μέσα σας.

Η ευθύνη του εαυτού σας, παραμένει ακέραιη στα δικά σας χέρια.

Το αυτεξούσιο, το να ορίζετε δηλαδή τον εαυτό σας, σας δόθηκε από τον ίδιο σας τον Δημιουργό. Είναι λέτε σοφό, να το απιθώνετε στα χέρια του πρώτου τυχόντα;

Σκεφθείτε σαν άνθρωπος, πατέρας-μητέρα: Θα κακοποιούσατε, ή θα σκοτώνατε το ένα σας παιδί, αν το άλλο σας παρότρυνε να το κάνετε; Παιδιά σας και τα δύο είναι.

Σκεφθείτε μετά, σαν Θεός: θα δεχόσαστε να παραφυλάτε και να τιμωρείτε τα μισά σας παιδιά-δημιουργήματα, γιατί σας το επιτάσσουν τα άλλα μισά;

Συγκεντρωθείτε, παρακαλώ….

Με φροντίδα και ενδιαφέρον

Γιαννούλα Ρουσοδήμου                                                                                                                            Φαρμακοποιός – Holistic Life Coach

The post 1.04.2020 Καλό μήνα με σκέψεις, μη ψυχαναγκαστικές first appeared on Holistic You.

Αφορμή για να ξεκινήσω αυτή τη σελίδα, στάθηκε ένα μέιλ που έλαβα χτες, από τον πατέρα ενός νεαρού 22 ετών, ο οποίος απευθύνθηκε σε ειδική γιατρό, κατόπιν σύστασής μου, για να βοηθηθεί ο γιός του στη θεραπεία ενός προβλήματος υγείας-ευεξίας που αντιμετωπίζει.

Η υπόθεση ξεκίνησε πριν 24 μέρες, όταν μετά από 2 μόνο επισκέψεις, η χρόνια κατάσταση του νεαρού, άρχισε να βελτιώνεται αισθητά και αυτό αναγνωρίστηκε αμέσως, τόσο από τον πατέρα που έμενε μαζί του, όσο και από τη μητέρα, που απουσιάζει στο εξωτερικό λόγω εργασίας.

Το τρίτο ραντεβού που ήταν να πραγματοποιηθεί Κυριακή (γιατί το ζήτησε ο πατέρας, επειδή ήθελε να πάει στο χωριό του τη Δευτέρα) πριν 14 μέρες, ματαιώθηκε από την γιατρό για λόγους ανωτέρας βίας (λόγω θανάτου μέλους της οικογένειάς της) και έκτοτε αγνοούταν η τύχη του  θεραπευόμενου, αφού δεν επικοινώνησε ξανά, ούτε απάντησε στις κλήσεις της.

Επίσης, ούτε οι γονείς του επικοινώνησαν μαζί της είτε για είτε για να ζητήσουν νέο ραντεβού, να λάβουν νέες οδηγίες, είτε για να την ενημερώσουν για το δισταγμό του γιού τους, να επικοινωνήσει μαζί της.

Χτες, μετά από 14 μέρες σιγής, έλαβα ένα μήνυμα από τον πατέρα του νεαρού που μου έγραφε τα εξής:

«ΑΓΑΠΗΤΗ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ.

ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΓΙΑΤΡΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΥΠΕΔΕΙΞΕΣ.

Ο Γ…… ΕΙΤΕ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ, ΕΙΤΕ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙ ΤΗΛΕΦΩΝΟ.

ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ, ΕΤΣΙ ΠΑΡΑΤΑΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ;

ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΚΑΜΕ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΥΦΛΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΧΩ, ΑΛΛΑ ΝΙΩΘΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΑΖΙ ΤΗΣ.

ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΚΥΡΩΣΕΙ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΡΙΝ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ

ΕΚΕΙ Ο Γ….. (ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ?) ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΜΜΟΝΕΣ ΚΛΠ

ΣΕ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ, ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΟΤΙ  Η ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΣΤΗΣΕΣ ΚΑΙ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ, ΟΧΙ ΤΟΣΟ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙ ΤΗΛΕΦΩΝΟ.

ΕΙΔΙΚΑ ΤΟΝ Γ…… ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΜΟΥ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ.

ΚΑΤΙ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΒΑΛΕΙ ΣΩΣΤΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ.

Μ…….Σ»

Εσείς,

• Τι λέτε γι’ αυτό το γράμμα;
• Έχει δίκιο ο πατέρας, να εκφράζει μομφή;
• Η γιατρός, έδειξε αδιαφορία;
• Ποιος είναι υπεύθυνος, για την έκβαση της όλης κατάστασης;
• Τι άλλο έπρεπε να κάνει η γιατρός, για να μάθει πώς αισθάνεται ο ενήλικας, ασθενής της;
• Αν ήσασταν στη θέση του ασθενούς, ή του πατέρα, ή της μητέρας του (που είναι και η ίδια γιατρός), τι θα κάνατε;
• Αν είσαστε γιατροί και αντιμετωπίζατε μια τέτοια περίπτωση, πώς θα την διαχειριζόσαστε;

Γιαννούλα Ρουσοδήμου                                                            Φαρμακοποιός – Holistic Life Coach

The post Ποιός είναι υπεύθυνος; Εσείς τι θα κάνατε στη θέση τους; first appeared on Holistic You.